سوره مریم — آیه 22

معانی کلمات:

• فَانتَبَذَتْ: کناره گرفت و دور شد.
• قَصِیًّا: دور و دورافتاده.

تفسیر آیه:

پس از آنکه جبرئیل در قالب انسانی بر مریم (علیهاالسلام) ظاهر شد و روح الهی را در او دمید، مریم به اذن خداوند باردار شد. او که دختری پاکدامن و عفیف از خاندانی بزرگ بود، چون دانست مردم او را باور نخواهند کرد و چه بسا او را متهم سازند، از قوم خود کناره گرفت و به مکانی دورافتاده و خلوت پناه برد تا در آنجا دور از چشم مردم، دوران بارداری خود را سپری کند و از سرزنش و تهمتهای ناروای آنان در امان باشد. این انتخاب، نشاندهندهی ایمان و توکل کامل او به خداوند بود؛ چرا که در آن شرایط سخت، تنها به خدا پناه برد و از او یاری خواست.

فواید و پیامهای آیه:

• پاکدامنی و عفت، از برترین فضایل اخلاقی است و انسانِ مؤمن باید در برابر اتهامات و سخنان ناروا، با توکل بر خدا و دوری از موقعیتهای شبههناک، از آبروی خود محافظت کند.
• در سختیها و مشکلات، بهترین پناهگاه، خداوند است و مؤمن باید با اعتماد به او، راهحلهای مناسب را بیابد؛ همانگونه که مریم (سلامالله علیها) با دوری از مردم، آرامش و امنیت خود را حفظ کرد.
• خداوند هرگز بندگان مخلص خود را تنها نمیگذارد و در سختترین لحظات، لطف و عنایت خود را شامل حال آنان میکند؛ چنانکه مریم را در آن مکان دورافتاده، یاری و آرامش بخشید.