مریم سۈرىسى — ئايەت 37

1. مەنىسى چۈشەندۈرۈشكە تېگىشلىك سۆزلەر:

• «ئەھزاب»: گۇرۇھلار، تۈرلۈك پىرقىلەر.
• «ۋەيل»: ھالاكەت، ئازاب، قاتتىق ئەپسۇسلىنىش.
• «مەشھەد»: ھازىر بولۇش، كۆرۈش، شاھىت بولۇش مەيدانى.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئىنجىل ئەھلى ۋە يەھۇدىلار ئارىسىدا ئىيسا ئەلەيھىسسالامنىڭ ئىشى توغرىسىدا ئىختىلاپ پەيدا بولدى. ئۇلار تۈرلۈك گۇرۇھلارغا بۆلۈنۈپ كەتتى. بەزىلىرى ئۇنى پەرۋەردىگار دەپ ئېتىقاد قىلىپ ھەددىدىن ئاشتى، يەنە بەزىلىرى ئۇنى پەرۋەردىگارنىڭ ئوغلى دەپ داۋا قىلدى، يەنە بەزىلىرى ئۇنى ئۈچ ئىلاھنىڭ بىرى دەپ سۆزلەدى. ئاللاھ تائالا ئۇلارنىڭ بۇنداق سۆزلىرىدىن پاك ۋە ئالىيدۇر. يەھۇدىلار بولسا ئۇنىڭغا قارشى تۇرۇپ، ئۇنى سېھىرگەر ياكى يۇسۇف نەججارنىڭ ئوغلى دەپ ئاتىدى. شۇنىڭ بىلەن ئۇلار ھەقىقەتتىن يىراقلىشىپ كەتتى.

ئىيسا ئەلەيھىسسالامنىڭ ھەقىقىي ئورنى شۇكى، ئۇ ئاللاھنىڭ بەندىسى ۋە رەسۇلىدۇر. ئۇنىڭغا ئىمان كەلتۈرگەنلەر ئۇنى پەقەت بىر پەيغەمبەر دەپ بىلدى. ئەمما ئىختىلاپ قىلغۇچىلار ھەقىقەتنى بۇرمىلاپ، ئۆزلىرىنى ھالاكەتكە تاشلىدى.

ئاللاھ تائالا بۇ ئايەتتە ئۇلارغا ئاگاھلاندۇرۇپ: «كاپىر بولغانلارغا ھالاكەت بولسۇن! ئۇلار قىيامەت كۈنىنىڭ ھەيۋەتلىك مەنزىرىسىنى كۆرگەن چاغدا نېمىلەرگە دۇچ كېلىدۇ؟» دەيدۇ. قىيامەت كۈنى ئىنتايىن ئۇلۇغ ۋە دەھشەتلىك كۈندۇر. ئۇ كۈندە ھەر بىر ئادەم ئۆز ئەمەلىنىڭ ھېسابىنى بېرىدۇ، ياخشى ئەمەل قىلغانلار مۇكاپاتلىنىدۇ، يامان ئەمەل قىلغانلار جازالىنىدۇ.

ئى ئىنسانلار! ئاللاھ سىلەرگە بۇ ئايەت ئارقىلىق ھەقىقەتنى كۆرۈشكە چاقىرىدۇ. ئىيسا ئەلەيھىسسالام توغرىسىدا ئىختىلاپ قىلماڭلار، بەلكى ئۇنىڭ ھەقىقىي ئورنىنى تونۇڭلار. ئۇ ئاللاھنىڭ بەندىسى ۋە رەسۇلىدۇر. ئاللاھنىڭ بىرلىكىگە ئىمان كەلتۈرۈڭلار، ئۇنىڭ رەسۇللىرىغا ئەگىشىڭلار. قىيامەت كۈنىنىڭ ھەيۋەتلىك مەنزىرىسىنى ئەسلىگە ئېلىڭلار، ئۇ كۈنگە تەييارلىق قىلىڭلار. ئاللاھنىڭ رەھمىتى ۋە مەغپىرىتىنى ئۈمىد قىلىڭلار، ھەقىقەت يولىدا مۇستەھكەم تۇرۇڭلار.