سوره مریم — آیه 37

معانی کلمات:

• الأحزاب: گروهها و دستههای مختلف.
• مشهد: محل حضور و شهود، جایی که انسان در آن حاضر میشود.
• یوم عظیم: روز بزرگ و هولناک، یعنی روز قیامت.

تفسیر آیه:

پس از آنکه عیسی علیهالسلام بهسوی آسمان بالا برده شد، گروههای مختلف از میان قوم او (بنیاسرائیل) دربارهی او اختلاف کردند و به دستههای گوناگون تقسیم شدند. برخی از آنان، مانند یهود، به او تهمت زدند و او را متهم به نسب ناروا کردند و گفتند او فرزند نامشروع است. برخی دیگر، مانند نصاری، در حق او غلو کردند و او را خدا یا پسر خدا یا یکی از سه اقنوم (تثلیث) خواندند — خداوند از این سخنان منزه و برتر است. گروهی نیز به رسالت او ایمان آوردند و او را بنده و فرستادهی خدا دانستند. پس وای بر کسانی که به او کفر ورزیدند و در شأن او راه باطل پیمودند، از حضور در آن روز بزرگ و هولناک (روز قیامت) که در آن صحنههای سخت و حساب و عقاب سختی در پیش دارند. در آن روز، آنان به سزای کفر و اختلاف خود خواهند رسید و هیچ پناهگاهی از عذاب الهی نخواهند یافت.

فواید و پیامهای آیه:

1. اختلاف در دین و غلو یا کوتاهی در حق پیامبران، ریشهی بسیاری از گمراهیهاست؛ پس باید در شناخت اولیای الهی، راه میانه و حق را پیمود و از افراط و تفریط پرهیز کرد.
2. کفر و انکار حق، نهتنها در دنیا انسان را از هدایت محروم میکند، بلکه عاقبت شومی در آخرت به همراه دارد که هیچ راه فراری از آن نیست.
3. روز قیامت روزی عظیم و هولناک است که همهی انسانها در آن حاضر میشوند و اعمالشان سنجیده میشود؛ پس باید با ایمان و عمل صالح، خود را برای آن روز آماده کنیم.
4. این آیه هشدار میدهد که پیروی از هوای نفس و تعصبات قومی و مذهبی، انسان را از صراط مستقیم دور میکند و به هلاکت میرساند؛ بنابراین باید همواره به دنبال حقیقت باشیم و از تفرقه و اختلاف بپرهیزیم.