Sura Marjam — Werset 48

Znaczenie słów:

• Aʿtazilukum – oddzielam się od was, odsuwam się od was.
• Mā tadʿūna – to, co wzywacie, czyli wasze bóstwa i bożki.
• Min dūni Allāh – poza Allahem, oprócz Boga.
• Adʿū rabbī – wzywam mojego Pana, oddaję Mu cześć.
• ʿAsā – być może, mam nadzieję.
• Shaqiyyan – nieszczęśliwym, pozbawionym dobra, takim, którego prośba nie zostaje spełniona.

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

Prorok Ibrahim (Abraham) – niech pokój będzie z nim – zwraca się do swojego ludu, który trwał w bałwochwalstwie, i oznajmia im swoją całkowitą rezygnację z ich dróg oraz zerwanie z nimi więzi. Mówi: „Oddzielam się od was i od tego, co czcicie poza Allahem – od waszych bożków i bóstw, które nie są w stanie ani wam pomóc, ani zaszkodzić. Nie mam z nimi nic wspólnego ani z wami, dopóki trwacie w tym błędzie”.

Następnie Ibrahim oznajmia, że zwraca się wyłącznie do swojego Pana – jedynego Boga, który zasługuje na cześć – i oddaje Mu cześć z pełną szczerością, nie przypisując Mu żadnych partnerów. Wyraża przy tym nadzieję, że jego Pan nie uczyni go nieszczęśliwym, nie odrzuci jego próśb i nie pozbawi go odpowiedzi na modlitwy. Innymi słowy: Ibrahim pokłada ufność w swoim Panu, że Ten obdarzy go tym, o co prosi, i nie pozostawi go bez wsparcia. Ta wypowiedź ukazuje głęboką pokorę i zawierzenie Bogu – nawet prorok wyraża swoją zależność od łaski Allaha.

Werset ten wskazuje również, że Ibrahim opuścił swój lud i udał się na ziemię świętą, aby tam swobodnie oddawać cześć swojemu Panu, z dala od ich fałszywych bóstw i nacisków społecznych.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Czysty monoteizm (tawhid) – wiara wymaga całkowitego oddzielenia się od wszelkich form bałwochwalstwa i oddania czci wyłącznie Allahowi, nawet jeśli oznacza to sprzeciw wobec rodziny i społeczeństwa.
2. Odwaga w prawdzie – Prorok Ibrahim uczy nas, że nie należy iść za większością w błędzie; prawda jest ważniejsza niż więzy krwi czy tradycja.
3. Pokora wobec Boga – nawet najlepsi z ludzi nie polegają na sobie, lecz na łasce Allaha i proszą Go o powodzenie i szczęście.
4. Nadzieja w odpowiedzi na modlitwę – werset zachęca nas, abyśmy nie tracili nadziei, że Allah odpowie na nasze prośby, jeśli zwracamy się do Niego szczerze i z ufnością.
5. Wartość ucieczki dla wiary – gdy środowisko uniemożliwia praktykowanie religii, dopuszczalne jest opuszczenie go w poszukiwaniu wolności wyznania, tak jak uczynił to Ibrahim.
6. Piękno islamu – islam uczy nas, że prawdziwe szczęście nie leży w bogactwie czy pozycji, lecz w bliskości Boga i w tym, że nasze modlitwy są przez Niego przyjmowane.