Sura Marjam — Werset 49

Znaczenie słów:

• اِعْتَزَلَهُمْ – oddzielił się od nich, opuścił ich.
• وَهَبْنَا لَهُ – obdarowaliśmy go, daliśmy mu w darze.
• إِسْحَاقَ – Izaak, syn proroka Abrahama (niech pokój będzie z nim).
• يَعْقُوبَ – Jakub, syn Izaaka, wnuk Abrahama.

Tafsir (wyjaśnienie):

Kiedy prorok Ibrahim (Abraham, niech pokój będzie z nim) oddzielił się od swojego ludu i od tego, co czcili oni poza Allahem – czyli od bożków i posągów – i opuścił ich, udając się na emigrację w drodze do Allaha, wtedy Allah wynagrodził go za tę ofiarę i rekompensatę za utratę bliskich. Obdarował go potomstwem: synem Izaakiem oraz wnukiem Jakubem. I każdego z nich uczynił prorokiem, obdarzając ich honorami i przewodnictwem duchowym. Była to nagroda za jego wierność i całkowite oddanie się Allahowi, oraz za to, że porzucił wszystko dla Niego. Allah zastąpił mu to, co utracił, tym, co było lepsze – rodziną prawych i wybranych proroków.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Allah nie pozostawia bez nagrody tych, którzy dla Niego porzucają swoich bliskich, domy i dobra – On zastępuje im to tym, co lepsze, w tym życiu i w życiu ostatecznym.
2. Wyrzeczenie się grzechu i oddzielenie od środowiska zepsucia jest drogą do otrzymania Bożych darów i błogosławieństw.
3. Allah obdarza Swoich szczerych sług potomstwem prawym, które kontynuuje ich misję i niesie pochodnię wiary – jak uczynił to z Ibrahimem, dając mu Izaaka i Jakuba.
4. Proroctwo jest wyborem Allaha, który nadaje je temu, kogo pragnie spośród Swoich sług – nie jest to coś, co można zdobyć wysiłkiem czy pochodzeniem.
5. Werset ten uczy nas, że prawdziwa rodzina i prawdziwe bogactwo to ci, którzy są blisko Allaha – nawet jeśli opuścimy krewnych dla wiary, Allah da nam lepszych towarzyszy i bliźnich.