سورت مريم — آیت 62

د کلمو معناګانې:

• لَغْوًا: بېکاره، بېخبره او هغه خبره چې ګناه یا بېفایدې وي.
• سَلَامًا: د سلام او خیر خبره، یا د یو بل د خوندیتوب دعا.
• بُكْرَةً: سهار وختي.
• عَشِيًّا: ماښام مهال.

د آیت تفسیر:

د جنت اوسېدونکي به په جنت کې هېڅ بېکاره، بېفایدې، دروغه یا ګناهګاره خبره نه اوري؛ بلکې یوازې د سلام او خیر خبرې به اوري — د یو بل سلام، د فرښتو سلام، او د الله تعالی له لوري د خوندیتوب او سلامتۍ پیغام. د دوی خواړه او څښاک به هم تل په جنت کې شتون ولري، او دوی به هر وخت چې وغواړي، په سهار او ماښام کې له هغو برخمن کېږي. په جنت کې نه شپه شته او نه ورځ، خو الله تعالی د دوی د خوښې او آرامۍ لپاره د وخت اندازه ښیي چې دوی به تل په نعمتونو کې ډوب وي.

فايدې او سبقونه:

• دا آیت مومنانو ته د جنت هغه سوله او آرامي یادوي چې هلته به هېڅ ډول بېکاره یا زیان رسوونکې خبره نه وي، چې دا د مومن لپاره تر ټولو ستره خوښي ده.
• په جنت کې د رزق تلپاتې والی او د هغه اسانتیا ښیي چې الله تعالی خپلو بندګانو ته څومره سخا کوي — هغه رزق چې نه ختمېږي او نه کومه اندېښنه لري.
• دا آیت مومنان هڅوي چې په دنیا کې له بېکاره خبرو او ګناهونو ځان وساتي، ځکه چې د جنت د سلام او پاکو خبرو مستحق هغه څوک دی چې په دنیا کې خپله ژبه پاکه وساتي.
• په دې آیت کې د جنت د نعمتونو تلپاتې والی او د الله تعالی د رحمت پراخوالی ښودل شوی، چې مومن ته د هغه د رب د مهربانۍ یادونه کوي او هغه د نیکو اعمالو په کولو هڅوي.