Surat Maryam — Ayat 62

1. Tetembungan kang perlu dijlentrehake:

• لَغْوًا (laghwan): omongan kang ora ana gunane, omongan ala, utawa omongan kang ora pantes.
• سَلَامًا (salaaman): tentrem, slamet, lan uga ateges pakurmatan utawa pambagyaharja.
• بُكْرَةً وَعَشِيًّا (bukratan wa 'asyiyyan): wayah esuk lan wayah sore.

1. Tafsir ayat:

Ing swarga, para pendhudhuk ora bakal krungu omongan kang tanpa guna, omongan ala, utawa omongan kang ora pantes. Sing bakal padha krungu mung tembung "salam" — yaiku pambagyaharja lan pakurmatan antarane wong siji lan liyane, uga saka para malaikat marang dheweke. Kabeh iku nggawa rasa tentrem lan bungah ing ati.

Kajaba iku, ing swarga dheweke bakal tansah oleh rejeki — pangan, ngombe, lan kabeh kang padha dikarepake — saben wayah esuk lan wayah sore, tanpa pedhot lan tanpa kekurangan. Ing swarga ora ana wayah esuk lan sore kang kaya ing donya, amarga ing kana ora ana srengenge lan ora ana wengi; nanging kang dimaksud yaiku rejeki mau tansah mili tanpa kendhat, kaya-kaya saben wayah esuk lan sore, dadi tandha yen nikmat iku langgeng lan ora tau mandheg.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Swarga iku papan kang resik saka omongan ala lan tanpa guna. Iki mulangake marang kita supaya ing donya uga padha njaga lisan, ora omongan ala, lan seneng ngucapake tembung kang apik lan nggawa tentrem.
• Tembung "salam" dadi pakulinan ing swarga. Mulane, wong mukmin ing donya uga kudu mbiasakake ngucapake salam marang sedulure, amarga iku tandha katresnan lan persaudaraan.
• Nikmat ing swarga iku langgeng lan ora ana pedhote. Iki ndadekake kita kepengin lan sregep ngupaya supaya bisa mlebu swarga kanthi nindakake kabecikan lan taqwa marang Allah.
• Allah iku Maha Welas lan Maha Mulya, amarga wis nyawisake papan kang kebak katentreman lan kabungahan kanggo wong-wong kang padha iman lan taat. Iki ndadekake kita saya tresna marang Islam lan saya kepingin nyedhaki Al-Qur'an minangka pituduh urip.