El-Bekare · 100/286
Përkthim Transliterim — Surja El-Bekare
أَوَكُلَّمَا عَاهَدُوا عَهْدًا نَّبَذَهُ فَرِيقٌ مِّنْهُم ۚ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ ۝١٠٠
Awa kullamaa `aahadoo ahdan nabazahoo fareequm minhum; bal aksaruhum laa u`minoon
📖 Në Shqip
A thua çdoherë që japin ndonjë premtim – disa prej tyre e refuzojnë, ndërsa shumica prej tyre nuk besojnë.

🎧 Dëgjo
📜

Përkthim — Tafsir

Kuptimet e fjalëve:

  • A e kullama 'ahidū: A sa herë që lidhën besëlidhje (me Allahun dhe me të dërguarin e Tij).
  • Nebedhehū: E hodhën, e thyen dhe e shkelën atë besëlidhje.
  • Fariqun minhum: Një grup prej tyre (prej bijve të Izraelit).
  • Bel ekseruhum la yu'minūn: Përkundrazi, shumica e tyre nuk besojnë (ashtu siç duhet).

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar e qorton ashpër sjelljen e bijve të Izraelit, duke treguar gjendjen e tyre të shëmtuar. Ata ishin popull që lidhnin besëlidhje me Allahun, siç ishte besëlidhja që t'i besojnë të dërguarit të fundit, Muhammedit (paqja dhe mëshira e Allahut qofshin mbi të), pasi e gjenin të përshkruar në librat e tyre. Por, sa herë që lidhnin një besëlidhje të tillë, një grup prej tyre e hidhte pas shpine dhe e shkelte atë, duke mos u përmbajtur nga ajo që kishin premtuar. Dhe kjo nuk ishte vetëm nga një pakicë, por nga shumica e tyre, sepse ata nuk besonin vërtet as në atë që u kishte zbritur në Teurat, pasi besimi i vërtetë i detyron njerëzit t'i përmbahen besëlidhjes dhe t'i binden Allahut dhe të dërguarit të Tij. Pra, shkelja e vazhdueshme e besëlidhjeve është dëshmi e mungesës së besimit të sinqertë në zemrat e tyre.

Përfitimet e nxjerra nga ajeti:

  1. Besëlidhja është e shenjtë: Islami e konsideron mbajtjen e premtimit dhe besëlidhjes nga virtytet më të larta, dhe shkelja e saj është shenjë e hipokrizisë dhe e dobësisë së besimit.
  2. Besimi i vërtetë kërkon vepër: Nuk mjafton vetëm deklarimi me gojë, por besimi duhet të pasqyrohet në vepra dhe në përmbushjen e obligimeve ndaj Allahut dhe ndaj njerëzve.
  3. Mësim nga historia: Duhet të marrim mësim nga gjendja e bijve të Izraelit dhe të mos i ngjajmë atij populli që e ndërronte fenë dhe besëlidhjet sipas interesave të veta.
  4. Virtyti i muslimanit: Muslimani i vërtetë është ai që e mban fjalën, e respekton premtimin dhe është besnik ndaj Allahut dhe ndaj robërve të Tij, sepse kjo është rruga që të çon në lumturinë në këtë botë dhe në botën tjetër.


📜 Ajet 98-102 — Surja El-Bekare

98مَن كَانَ عَدُوًّا لِّلَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَرُسُلِهِ وَجِبْرِيلَ وَمِيكَالَ فَإِنَّ اللَّهَ عَدُوٌّ لِّلْكَافِرِينَ
Kush është armik i Perëndisë, i engjujve të Tij dhe pejgamberëve të Tij, dhe Xhebrailit e Mikailit – (ai është qafir); e Perëndia është me të vërtetë armik i qafirëvet.
99وَلَقَدْ أَنزَلْنَا إِلَيْكَ آيَاتٍ بَيِّنَاتٍ ۖ وَمَا يَكْفُرُ بِهَا إِلَّا الْفَاسِقُونَ
Me të vërtetë, Na të kemi zbritur Ty argumente të qarta, e që vetem njerëzit e këqij nuk duan t’u besojnë.
100أَوَكُلَّمَا عَاهَدُوا عَهْدًا نَّبَذَهُ فَرِيقٌ مِّنْهُم ۚ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ
A thua çdoherë që japin ndonjë premtim – disa prej tyre e refuzojnë, ndërsa shumica prej tyre nuk besojnë.
101وَلَمَّا جَاءَهُمْ رَسُولٌ مِّنْ عِندِ اللَّهِ مُصَدِّقٌ لِّمَا مَعَهُمْ نَبَذَ فَرِيقٌ مِّنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ كِتَابَ اللَّهِ وَرَاءَ ظُهُورِهِمْ كَأَنَّهُمْ لَا يَعْلَمُونَ
Kur ju erdhi atyre Pejgamberi i Zotit (Muhammedi), vërtetues i librit që kanë ata, një grup i tyre, të cilëve iu dha Libri, gjoja se nuk e dinin për të, e hodhën pas shpine Librin e Zotit (Teuratin).
102وَاتَّبَعُوا مَا تَتْلُو الشَّيَاطِينُ عَلَىٰ مُلْكِ سُلَيْمَانَ ۖ وَمَا كَفَرَ سُلَيْمَانُ وَلَٰكِنَّ الشَّيَاطِينَ كَفَرُوا يُعَلِّمُونَ النَّاسَ السِّحْرَ وَمَا أُنزِلَ عَلَى الْمَلَكَيْنِ بِبَابِلَ هَارُوتَ وَمَارُوتَ ۚ وَمَا يُعَلِّمَانِ مِنْ أَحَدٍ حَتَّىٰ يَقُولَا إِنَّمَا نَحْنُ فِتْنَةٌ فَلَا تَكْفُرْ ۖ فَيَتَعَلَّمُونَ مِنْهُمَا مَا يُفَرِّقُونَ بِهِ بَيْنَ الْمَرْءِ وَزَوْجِهِ ۚ وَمَا هُم بِضَارِّينَ بِهِ مِنْ أَحَدٍ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ ۚ وَيَتَعَلَّمُونَ مَا يَضُرُّهُمْ وَلَا يَنفَعُهُمْ ۚ وَلَقَدْ عَلِمُوا لَمَنِ اشْتَرَاهُ مَا لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ خَلَاقٍ ۚ وَلَبِئْسَ مَا شَرَوْا بِهِ أَنفُسَهُمْ ۚ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ
(Jehuditë e braktisën Teuratin) dhe shkonin pas shpifjeve që bënin djajt kundër mbretërisë së Sulejmanit. E Sulejmani nuk ishte mohues, por djajt ishin mohues, që u mësonin njerëzve magjinë dhe dijeninë që u ishte dërguar dy ëngjujve në Babiloni – Harutit e Marutit. Këta ëngjuj nuk i mësonin ndokujt magji pa i thënë: “Na vetëm provojmë, dhe ti mos u bën mohues!” Dhe njerëzit mësuan nga këta dy se si t’i ndajnë bashkëshortët. Por magjistarët – pa lejen e Zotit nuk mund t’i bënin dëm askujt. Njerëzit megjithatë mësonin ato gjëra që i dëmtojnë e nuk u bëjnë dobi; dhe me të vërtetë e dinin se ai që e ka përvetësuar këtë mjeshtri nuk do të ketë kurrfarë të mire në jetën tjetër. E sa e keqe është ajo shit-blerje me magji. Oh! Sikur ta dinin ata?!
El-BekareIndeksi i Kuranit
286Ajet
MedinanRevelation
100Ajet

Përkthim — El-Bekare 100

Surja El-Bekare Ajet 100 - Lexo, Dëgjo, Përkthim, Shqip : A thua çdoherë që japin ndonjë premtim – disa prej…

Surja Ajet 100/286 — Surja El-Bekare البقرة (Medinan). Lexo Dëgjo Përkthim (Shqip). Dëgjo: Surja El-Bekare Dëgjo, Surja El-Bekare Përkthim, Surja El-Bekare mp3, Surja El-Bekare pdf. Ajet 98–102. Në Shqip: Türkçe.




Kurani Fisnik


Monday, September 7, 2026

Don't forget us in your sincere prayers