Bəqərə surəsi — Ayə 100

Kəlmələrin mənaları:

• Əhd (عَهْدًا): And, söz, müqavilə.
• Nəbəzə (نَّبَذَهُ): Onu atdı, pozdu, rədd etdi.
• Fəriq (فَرِيقٌ): Bir dəstə, bir qrup.
• Əksəri (أَكْثَرُهُمْ): Onların çoxu.

Təfsir:

Bu ayə, İsrail oğullarının nə qədər pis və məzəmmətə layiq bir halda olduqlarını bizə xəbər verir. Onların halına baxın! Hər dəfə Allahla və ya Onun peyğəmbərləri ilə bir əhd bağladıqda, onlardan bir dəstə o əhdi dərhal atıb pozurdu. Sanki əhd onlar üçün heç bir məna daşımırdı. Bu, onların xasiyyətində olan bir vərdiş idi – bu gün əhd bağlayar, sabah onu pozardılar.

Xüsusilə, onlar öz kitabları olan Tövratda son peyğəmbər Məhəmməd (sallallahu aleyhi və səlləm) haqqında yazılmış xəbərləri bilir və öz aralarında deyirdilər: "Əgər Məhəmməd çıxarsa, biz mütləq ona iman gətirəcəyik." Lakin o Həzrəti gəldikdə, onlar verdikləri bu vədi pozub onu inkar etdilər. Bu, onların əhdlərini pozmaqda nə qədər israrlı olduqlarını göstərir.

Allah Təala buyurur ki, bu əhdi pozan yalnız bir qrup deyil, əksinə onların əksəriyyəti iman gətirmir. Çünki əgər onlar həqiqətən Tövratın verdiyi xəbərlərə və Allahın nazil etdiyi hökmlərə iman gətirsəydilər, bu iman onları əhdlərinə sadiq qalmağa vadar edərdi. Lakin onların iman iddiaları yalan idi, çünki iman qəlbdə kök saldıqda insanı doğruluğa və vəfaya yönəldər.

Bu ayədən bizim üçün böyük bir ibrət var: Mömin insan verdiyi sözə və bağladığı əhdə sadiq qalmalıdır. Əhd pozmaq isə imanın zəifliyindən və qəlbin xəstəliyindən xəbər verir. Allah Təala bizləri əhdlərinə sadiq qalan, sözünün üstündə duran və imanlarını həm qəlbdə, həm də əməldə yaşadan möminlərdən etsin. Amin!