Сураи Аль-Бакара Оят 100 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Оё ҳар бор, ки бо Худо паймоне бастанд, гурӯҳе аз…

Аль-Бакара · 100/286

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Бакара

أَوَكُلَّمَا عَاهَدُوا عَهْدًا نَّبَذَهُ فَرِيقٌ مِّنْهُم ۚ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ ۝١٠٠

🔤 Transliteration

Awa kullamaa `aahadoo ahdan nabazahoo fareequm minhum; bal aksaruhum laa u`minoon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Оё ҳар бор, ки бо Худо паймоне бастанд, гурӯҳе аз эшон паймоншиканӣ карданд? Оре, бештарашон имон нахоҳанд овард!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:

عَاهَدُوا: аҳд бастанд, паймон карданд.
نَبَذَهُ: онро партофт, поймол кард, шикаст.
فَرِيقٌ: гурӯҳе, дастае.
بَلْ: балки, ҳатто.

Тафсири оят:

Ин оят ҳолати бади яҳудиёнро баён мекунад, ки онҳо ҳар бор аҳду паймоне мебастанд, гурӯҳе аз онҳо онро шикаста, поймол мекарданд. Онҳо паймон мебастанд, ки ба Муҳаммад (с.а.с.) имон меоранд, агар пайғамбар шавад, аммо вақте ки ӯ ба пайғамбарӣ расид, ба ӯ куфр оварданд. Ин рафтори онҳо нишонаи он аст, ки аксари онҳо дар ҳақиқат имон надоранд. Зеро имон одамро ба вафои аҳд водор мекунад, аммо онҳо аҳдҳои худро пайваста мешикастанд. Ҳамин тавр, онҳо на танҳо аҳдҳои худро бо Худо ва пайғамбарон мешикананд, балки ба китоби худ — Таврот низ имон надоранд, зеро агар имон медоштанд, ба он чи дар Таврот дар бораи омадани Муҳаммад (с.а.с.) омадааст, амал мекарданд.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят моро огоҳ мекунад, ки вафои аҳд аз нишонаҳои имон аст ва шикастани аҳд нишонаи беимонист.
Имон бояд амалӣ бошад, на танҳо дар забон; касе ки воқеан имон дорад, аҳдҳои худро бо Худо ва мардум вафо мекунад.
Ин оят моро ташвиқ мекунад, ки ба паёмҳои Қуръон ва суннати пайғамбар (с.а.с.) бодиққат гӯш диҳем ва ба онҳо амал кунем, то аз ҳолати касоне ки аҳдҳои худро шикастанд, дур бошем.
Қуръон ба мо нишон медиҳад, ки имон ва амал ба ҳам пайванданд; имон бе амал ноқис аст ва амал бе имон беарзиш аст.
Ин оят моро ба сӯи адолат, ростқавлӣ ва вафодорӣ дар ҳаёти ҳаррӯза ҳидоят мекунад, то мо низ аз зумраи касоне бошем, ки аҳдҳои худро эҳтиром мекунанд ва ба Худо ва пайғамбарон имон доранд.

📜 Оят 98-102 — Сураи Аль-Бакара

98مَن كَانَ عَدُوًّا لِّلَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَرُسُلِهِ وَجِبْرِيلَ وَمِيكَالَ فَإِنَّ اللَّهَ عَدُوٌّ لِّلْكَافِرِينَ

Ҳарки душмани Ходою фариштагони ӯ ва паёмбаронаш ваҶабраилу Микоил бошад, Худо ҳам душмани кофирон аст!

99وَلَقَدْ أَنزَلْنَا إِلَيْكَ آيَاتٍ بَيِّنَاتٍ ۖ وَمَا يَكْفُرُ بِهَا إِلَّا الْفَاسِقُونَ

Бе шакк бар ту оёте равшан нозил кардем. Ба ҷуз фосиқон касе мункири онҳо нахоҳад шуд.

100أَوَكُلَّمَا عَاهَدُوا عَهْدًا نَّبَذَهُ فَرِيقٌ مِّنْهُم ۚ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ

101وَلَمَّا جَاءَهُمْ رَسُولٌ مِّنْ عِندِ اللَّهِ مُصَدِّقٌ لِّمَا مَعَهُمْ نَبَذَ فَرِيقٌ مِّنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ كِتَابَ اللَّهِ وَرَاءَ ظُهُورِهِمْ كَأَنَّهُمْ لَا يَعْلَمُونَ

Ва гурӯҳе аз аҳли китоб чун паёмбаре аз ҷониби Худо бар онон фиристода шуд, ки ба китобашон ҳам гувоҳӣ медод, китоби Худоро, чунон ки гӯӣ аз он бехабаранд, паси пушт афканданд.

102وَاتَّبَعُوا مَا تَتْلُو الشَّيَاطِينُ عَلَىٰ مُلْكِ سُلَيْمَانَ ۖ وَمَا كَفَرَ سُلَيْمَانُ وَلَٰكِنَّ الشَّيَاطِينَ كَفَرُوا يُعَلِّمُونَ النَّاسَ السِّحْرَ وَمَا أُنزِلَ عَلَى الْمَلَكَيْنِ بِبَابِلَ هَارُوتَ وَمَارُوتَ ۚ وَمَا يُعَلِّمَانِ مِنْ أَحَدٍ حَتَّىٰ يَقُولَا إِنَّمَا نَحْنُ فِتْنَةٌ فَلَا تَكْفُرْ ۖ فَيَتَعَلَّمُونَ مِنْهُمَا مَا يُفَرِّقُونَ بِهِ بَيْنَ الْمَرْءِ وَزَوْجِهِ ۚ وَمَا هُم بِضَارِّينَ بِهِ مِنْ أَحَدٍ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ ۚ وَيَتَعَلَّمُونَ مَا يَضُرُّهُمْ وَلَا يَنفَعُهُمْ ۚ وَلَقَدْ عَلِمُوا لَمَنِ اشْتَرَاهُ مَا لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ خَلَاقٍ ۚ وَلَبِئْسَ مَا شَرَوْا بِهِ أَنفُسَهُمْ ۚ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ

Ва ба афсуне, ки девҳо ба рӯзгори подшоҳии Сулаймон мехонданд, пайравӣ карданд ва Сулаймон кофир набуд, вале девҳо, ки мардумро ҷодугарӣ меомӯхтанд, кофир буданд. Ва низ он афсун, ки бар он ду фаришта ---- Ҳорут ва Морут дар Бобул нозил шуд, дар ҳоле, ки, он ду ба ҳар кас, ки ҷодугарӣ меомӯхтанд, мегуфтанд: «Кори мо фитна аст, мабод кофир шавӣ». Ва мардум аз он ду ҷодуҳе меомӯхтанд, ки метавонистанд миёни зану шӯй ҷудоӣ афкананд ва онон ҷуз ба фармони Худо ба касе зиёне намерасониданд ва он чӣ мардум меомӯхтанд, ба онҳо зиён мерасонид, на суд. Ва худ медонистанд, ки харидорони он ҷодуро дар охират баҳрае нест. Худро ба бад чизе фурӯхтанд, агар медонистанд!

← Оят 99 📖 Аль-Бакара Оят 101 →

Аль-БакараФеҳристи Қуръон

286Оят

MedinanRevelation

100Оят

Тарҷума — Аль-Бакара 100

Сураи Аль-Бакара Оят 100 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Оё ҳар бор, ки бо Худо паймоне бастанд, гурӯҳе аз…

Сураи Оят 100/286 — Сураи Аль-Бакара البقرة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Бакара Гӯш кун, Сураи Аль-Бакара Тарҷума, Сураи Аль-Бакара mp3, Сураи Аль-Бакара pdf. Оят 98–102. Ба Тоҷикӣ: Русский.