Сураи Аль-Бакара — Оят 99

1. Маънои калимаҳои эҳтиёҷ ба шарҳ:

• آيَاتٍ بَيِّنَاتٍ — оятҳои равшану возеҳ, ки ҳақиқатро ошкор месозанд.
• الْفَاسِقُونَ — касоне, ки аз фармони Аллоҳ берун рафтаанд ва аз тоъату итоат хориҷ шудаанд.

1. Тафсири оят:

Аллоҳи Таъоло ба Паёмбари худ (с) мефармояд, ки Мо ба сӯи ту оятҳои равшану возеҳ нозил кардем, ки бар дурустии рисолатат ва ҳақ будани он чи аз ваҳй овардаӣ, далолат мекунанд. Ин оятҳо ҳалолу ҳаром, ҳудуд ва аҳкомро ба таври муфассал баён менамоянд ва ҳеҷ шубҳае дар онҳо нест. Вале бо вуҷуди ин равшанӣ ва баёни комил, касе ба онҳо кофар намешавад ва инкор намекунад, магар касоне, ки аз фармони Аллоҳ берун рафтаанд ва аз роҳи тоъату итоат хориҷ шудаанд. Зеро инкор кардани оятҳои равшан танҳо аз сабаби фисқу берунрави аз ҳудуди Аллоҳ сурат мегирад, на аз сабаби набудани далел ё норавшанӣ.

1. Фавоиде, ки аз ин оят бармеоянд ва одамонро ба Ислом ва Қуръон меҳрубон мекунанд:

• Қуръони Карим оятҳои равшану возеҳ дорад, ки ҳақро аз ботил ҷудо мекунанд ва барои ҳар ҷӯяндаи ҳақиқат роҳнамо ҳастанд.
• Равшании оятҳо нишонаи раҳмати Аллоҳ аст, ки бандагонашро бе далелу ҳуҷҷат намегузорад.
• Инкор кардани ин оятҳои равшан на аз камбуди далел, балки аз фисқу берунрави аз фармони Аллоҳ сар мезанад; пас инсон бояд дили худро ба ҳақ кушояду аз ҳавову ҳавас дурӣ ҷӯяд.
• Қуръон китоби ҳидоят аст ва ҳар кас ба он рӯй оварад, роҳи рост ва саодати дуняву охиратро меёбад.
• Имони одамӣ бояд бо амал ва итоат ҳамроҳ бошад, то аз гурӯҳи фосиқон набошад, балки аз бандагони солеҳу фармонбардор гардад.