Аль-Бакара сүрәсе — Аять 127

Сүзләрнең мәгънәләре:

• يَرْفَعُ – күтәрә иде, өстәп сала иде.
• الْقَوَاعِدَ – нигезләр, фундаментлар.
• الْبَيْتِ – Кәгъбә йорты.
• تَقَبَّلْ – кабул ит, үзеңә якын ит.
• السَّمِيعُ – ишетүче (колларының сүзләрен ишетүче).
• الْعَلِيمُ – белүче (колларының эшләрен һәм ниятләрен белүче).

Аять тәфсире:

Ий Мухәммәд галәйһиссәләм! Син ул вакытны искә төшер, әйт: Ибраһим һәм аның улы Исмәгыйль галәйһимәссәләм Кәгъбә йортының нигезләрен күтәреп, өстәп салган чакларында, тәүбә итеп, Аллаһуга гыйбадәт кылып, аңа битараф булмыйча, ә бик ихлас күңелдән, тәүәккәллек белән дога кылдылар: "Ий Раббыбыз! Безнең бу гамәлләребезне – бу йортны төзү эшебезне һәм догаларыбызны үзеңнән кабул ит. Без аны синең ризалыгың өчен генә эшлибез. Ий Раббыбыз! Син – безнең догаларыбызны ишетүчесең, безнең ниятләребезне, эшләребезне белүчесең. Синең белемеңнән һичнәрсә дә яшерен түгел." Алар бу эшне башкарганда, Аллаһуның аларга карата рәхмәтен һәм ярдәмен сорадылар, чөнки алар беләләр иде ки, Аллаһуның кабул итүе – ул эшнең мәгънәле булуының билгесе.

Аятьтән алынган файдалар:

1. Гыйбадәт кылучы кеше гамәлләрендә ихлас булырга тиеш, чөнки Ибраһим һәм Исмәгыйль галәйһимәссәләм кебек бөек пәйгамбәрләр дә Аллаһудан үз гамәлләренең кабул ителүен сораганнар.
2. Балаларның тәрбиясендә ата-ананың бергә эшләве – мөһим үрнәк; Ибраһим улы белән бергә Кәгъбәне төзеде, димәк, изге эшләрдә гаилә бердәмлеге – зур бәрәкәт.
3. Дога кылучы кеше Аллаһуның ишетүчәнлегенә һәм белүчәнлегенә ышану белән дога кылырга тиеш, чөнки Аллаһуның ишетүе – барлык сүзләрне, ә белеме – барлык ниятләрне колачлый.
4. Изге эшләрне башлаганда, аларның кабул ителүен сорап дога кылу – пәйгамбәрләрнең сөннәте, бу эш безнең өчен дә өйрәнерлек үрнәк.