Сураи Аль-Бакара Оят 127 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва чун Иброҳим ва Исроил пояҳои хонаро боло бурданд, гуфтанд:…

Аль-Бакара · 127/286

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Бакара

وَإِذْ يَرْفَعُ إِبْرَاهِيمُ الْقَوَاعِدَ مِنَ الْبَيْتِ وَإِسْمَاعِيلُ رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا ۖ إِنَّكَ أَنتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ۝١٢٧

🔤 Transliteration

Wa iz yarfa`u Ibraaheemul qawaa`ida minal Baitiwa Ismaa`eelu Rabbanaa taqabbal minnaa innaka Antas Samee`ul Aleem

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ва чун Иброҳим ва Исроил пояҳои хонаро боло бурданд, гуфтанд: «Эй Парвардигори мо, аз мо бипазир, ки ту шунаво ва доно ҳастӣ!»

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:

الْقَوَاعِدَ: асосҳо, пойдеворҳо, бунёдҳои хона.
الْبَيْتِ: Каъба, Байтуллоҳи Ҳаром.
تَقَبَّلْ: қабул кун, бипазир.
السَّمِيعُ: Шунаванда, ки ҳамаи овозҳоро мешунавад.
الْعَلِيمُ: Доно, ки ҳама чизро медонад.

Тафсири оят:

Ва ёд кун, эй Паёмбар, он вақтро, ки Иброҳим ва Исмоил асосҳои Байтуллоҳро баланд мебардоштанд ва бо хоксорӣ ва тавозуъ ба Худованд дуо мекарданд: «Парвардигоро! Амалҳои некӯи моро, аз ҷумла сохтани ин хонаи муқаддасро, аз мо қабул кун. Ҳамоно Ту Шунавандаи дуоҳои мо ҳастӣ ва аз ниятҳо ва амалҳои мо огоҳӣ дорӣ». Онҳо ҳангоми баланд бардоштани деворҳои Каъба пайваста ба Худо илтиҷо мекарданд, ки ин хизмати муқаддасро аз онҳо бипазирад, зеро медонистанд, ки танҳо Худо дуоро мешунавад ва аз ниятҳои пинҳонии бандагонаш огоҳ аст.

Фоидаҳое, ки аз ин оят ба даст меоянд:

Ин оят нишон медиҳад, ки сохтани хонаҳои ибодат ва хизмат ба роҳи Худо амали неку писандида аст ва бояд бо ихлос ва хоксорӣ анҷом дода шавад.
Иброҳим ва Исмоил (алайҳимассалом) бо вуҷуди он ки паёмбарон буданд, ҳангоми анҷом додани амали нек аз Худо қабулӣ талаб мекарданд — ин ба мо таълим медиҳад, ки ҳеҷ гоҳ ба амали худамон мағрур нашавем ва ҳамеша аз Худо қабули амалҳоро пурсем.
Дуо кардан дар ҳангоми кор ва фаъолият суннати паёмбарон аст; онҳо ҳангоми сохтани Каъба даст аз дуо намедоштанд.
Номҳои «Самиъ» ва «Алим»-и Худо ба мо умед мебахшанд, ки Ӯ дуоҳои моро мешунавад ва ниятҳои некӯи моро медонад, ҳатто агар дигарон онҳоро набинанд.
Ин оят ба мо меомӯзад, ки хизмат ба Байтуллоҳ ва сохтани масҷидҳо кори бузург ва сазовори подоши Худост ва моро ба сӯи ягонагӣ ва ихлос дар ибодат ҳидоят мекунад.

📜 Оят 125-129 — Сураи Аль-Бакара

125وَإِذْ جَعَلْنَا الْبَيْتَ مَثَابَةً لِّلنَّاسِ وَأَمْنًا وَاتَّخِذُوا مِن مَّقَامِ إِبْرَاهِيمَ مُصَلًّى ۖ وَعَهِدْنَا إِلَىٰ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ أَن طَهِّرَا بَيْتِيَ لِلطَّائِفِينَ وَالْعَاكِفِينَ وَالرُّكَّعِ السُّجُودِ

Ва Каъбаро ҷои ҷамъшавӣ ва макони амни мардум сохтем. Мақоми Иброҳимро намозгоҳи хеш гиред. Мо Иброҳим ва Исмоилро фармон додем: «Хонаи маро барои тавофкунандагону муқимон ва рокеъону соҷидон покиза доред!»

126وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ رَبِّ اجْعَلْ هَٰذَا بَلَدًا آمِنًا وَارْزُقْ أَهْلَهُ مِنَ الثَّمَرَاتِ مَنْ آمَنَ مِنْهُم بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ ۖ قَالَ وَمَن كَفَرَ فَأُمَتِّعُهُ قَلِيلًا ثُمَّ أَضْطَرُّهُ إِلَىٰ عَذَابِ النَّارِ ۖ وَبِئْسَ الْمَصِيرُ

Ва Иброҳим гуфт: «Эй Парвардигори ман, ин шаҳрро ҷои амне гардон ва аз мардумаш ононро, ки ба Худо ва рӯзи қиёмат имон доранд, аз ҳар Самара рӯзӣ соз!» Гуфтем: «Ҳар кас, ки кофир шуд, ӯро андак бархӯрдорӣ диҳам, сипас ба азоби оташ дучораш гардонам», ки бад ҷои бозгаштест!

127وَإِذْ يَرْفَعُ إِبْرَاهِيمُ الْقَوَاعِدَ مِنَ الْبَيْتِ وَإِسْمَاعِيلُ رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا ۖ إِنَّكَ أَنتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ

128رَبَّنَا وَاجْعَلْنَا مُسْلِمَيْنِ لَكَ وَمِن ذُرِّيَّتِنَا أُمَّةً مُّسْلِمَةً لَّكَ وَأَرِنَا مَنَاسِكَنَا وَتُبْ عَلَيْنَا ۖ إِنَّكَ أَنتَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ

Эй Парвардигори мо, моро фармонбардори хеш соз ва низ фарзандони моро фармонбардори хеш гардон ва тариқаи ҳаҷамонро ба мо биёмуз ва тавбаи мо бипазир, ки ту тавбапазиранда ва меҳрубон ҳастӣ!

129رَبَّنَا وَابْعَثْ فِيهِمْ رَسُولًا مِّنْهُمْ يَتْلُو عَلَيْهِمْ آيَاتِكَ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَيُزَكِّيهِمْ ۚ إِنَّكَ أَنتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ

Эй Парвардигори мо, аз миёнашон паёмбаре бар онҳо бифирист, то оёти туро бар онҳо бихонад ва ба онҳо китобу ҳикмат биёмӯзад ва онҳоро покиза созад ва ту пирӯзманду ҳаким ҳастӣ!

← Оят 126 📖 Аль-Бакара Оят 128 →

Аль-БакараФеҳристи Қуръон

286Оят

MedinanRevelation

127Оят

Тарҷума — Аль-Бакара 127

Сураи Аль-Бакара Оят 127 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва чун Иброҳим ва Исроил пояҳои хонаро боло бурданд, гуфтанд:…

Сураи Оят 127/286 — Сураи Аль-Бакара البقرة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Бакара Гӯш кун, Сураи Аль-Бакара Тарҷума, Сураи Аль-Бакара mp3, Сураи Аль-Бакара pdf. Оят 125–129. Ба Тоҷикӣ: Русский.