Аль-Бакара сүрәсе — Аять 131

Сүзләрнең мәгънәләре:

• أَسْلِمْ — Үзеңне Аллаһка тулысынча бир, Аңа буйсынып, ихлас көйлә.
• أَسْلَمْتُ — Мин үземне Аллаһка тапшырдым, Аңа буйсындым.
• رَبِّ الْعَالَمِينَ — Барлык галәмнәрнең, бөтен мәхлукатларның Раббысы.

Аять тәфсире:

Бу аять Ибраһим галәйһиссәламнең Аллаһ тарафыннан сайлануының сәбәбен бәян итә. Аллаһ аңа: "Исламга кил, үзеңне Миңа тулысынча бир, Минем ихтыярыма буйсын", – дип әмер биргәч, Ибраһим берникадәр икеләнмичә, тиз арада җавап бирде: "Мин барлык галәмнәрнең Раббысына буйсындым, үземне Аңа тапшырдым". Ул бу сүзләре белән үзенең ихласлыгын, тулысынча Аллаһка бирелгәнлеген белдерде. Аның бу җавабы – тәүхид (бердәнбер Аллаһка ышану), ихласлык, мәхәббәт һәм Аллаһка кайтуның иң югары үрнәге. Ибраһим галәйһиссәлам моңа кадәр дә мөселман иде, ләкин Аллаһ аңа бу әмерне биреп, аның иманын ныгытуын һәм бу юлда даими булуын таләп итте. Ул исә бу әмергә шундук буйсынып, үзенең тәүхид динендә нык торуын күрсәтте.

Аятьтән алынган файдалар:

1. Аллаһка буйсыну һәм Аңа тулысынча тапшырылу – бөтен пәйгамбәрләрнең, шул исәптән Ибраһим галәйһиссәламнең дә юлы. Бу – һәр мөселман өчен үрнәк.
2. Яхшылыкка һәм туры юлга чакыру килгәндә, икеләнмичә, тиз генә җавап бирү – мөэминнең сыйфаты. Ибраһим галәйһиссәламнең бу тизлеге аның ихласлыгын күрсәтә.
3. "Раббылгаләмин" – Аллаһның барлык галәмнәрне, күренгән һәм күренмәгән нәрсәләрне тәрбияләүчесе икәнлеге – Аның кодрәте һәм рәхмәте киңлегенә ишарә. Бу мөэминнәрдә Аллаһка карата мәхәббәт һәм хөрмәт уята.
4. Ислам – ул бары тик тел белән әйтү генә түгел, ә йөрәк белән ихлас кабул итү, гамәлдә буйсыну һәм тормышның һәр өлкәсендә Аллаһ ихтыярына тапшырылудыр.