Сураи Аль-Бакара Оят 133 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Оё шумо ҳозир будед, он гоҳ, ки марги Яъқуб фаро…

Аль-Бакара · 133/286

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Бакара

أَمْ كُنتُمْ شُهَدَاءَ إِذْ حَضَرَ يَعْقُوبَ الْمَوْتُ إِذْ قَالَ لِبَنِيهِ مَا تَعْبُدُونَ مِن بَعْدِي قَالُوا نَعْبُدُ إِلَٰهَكَ وَإِلَٰهَ آبَائِكَ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ إِلَٰهًا وَاحِدًا وَنَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ ۝١٣٣

🔤 Transliteration

Am kuntum shuhadaaa`a iz hadara Ya`qoobal mawtu iz qaala libaneehi maa ta`budoona mim ba`dee qaaloo na`budu ilaahaka wa ilaaha aabaaa`ika Ibraaheema wa Ismaa`eela wa Ishaaqa Ilaahanw waahidanw wa nahnu lahoo muslimoon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Оё шумо ҳозир будед, он гоҳ, ки марги Яъқуб фаро расид ва ба фарзандонаш гуфт: «Пас аз ман чӣ чизро мепарастед?» Гуфтанд: «Худои ту ва Худои аҷдоди ту --- Иброҳиму Исмоил ва Исҳоқро ба яктоӣ хоҳем парастид ва дар баробари Ӯ таслим ҳастем».

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки дар оят ниёз ба шарҳ доранд:

«أَمْ»: ҳарфи истифҳом аст, ки дар ин ҷо ба маънои «оё» ва барои рад ва инкор омадааст.
«شُهَدَاءَ»: ҷамъи «шоҳид» ба маънои ҳозир ва нозир, яъне шумо ҳозир будед?
«حَضَرَ»: наздик шуд ва фаро расид.
«مَا تَعْبُدُونَ»: чӣ чизро мепарастед?
«إِلَٰهًا وَاحِدًا»: як Худои ягона, ки шарике надорад.
«مُسْلِمُونَ»: таслимшудагон, фармонбардорон ва итоаткунандагон ба Худо.

Тафсири оят:

Оё шумо, эй яҳудиён, ҳозир ва шоҳид будед, он гоҳ ки марг ба Яъқуб (алайҳис-салом) фаро расид ва вай дар ҳолати наздик шудани аҷал писаронашро ҷамъ кард ва аз онҳо пурсид: «Баъд аз ман чӣ чизро мепарастед?» Писаронаш дар ҷавоб гуфтанд: «Мо Худои ту ва Худои падаронат — Иброҳим, Исмоил ва Исҳоқро мепарастем, ки Худои ягона аст ва шарике надорад, ва мо танҳо ба Ӯ таслимшуда ва фармонбардор ҳастем.»

Дар ин ҷо Исмоил амаки онҳо буд, вале араб амакро низ «падар» меноманд, чунон ки холаро «модар» мегӯянд. Пас мақсад аз «падаронат» Иброҳим, Исмоил ва Исҳоқ аст, ки ҳамаашон ба ягонагии Худо бовар доштанд.

Ин оят ба яҳудиёни замони Паёмбар (с) ҷавоб медиҳад, ки шумо на ҳозири он воқеа будед ва на шоҳиди он, пас чӣ гуна ба даъвоҳои беасос худро ба Яъқуб ва фарзандони ӯ нисбат медиҳед? Ҳол он ки Яъқуб ва фарзандони ӯ ҳама ба тавҳид (ягонагии Худо) ва ислом бовар доштанд, на ба он чизе ки шумо имрӯз ба он часпидаед.

Фоидаҳое, ки аз ин оят ба даст меояд ва одамонро ба ислом ва Қуръон меҳрубон мекунад:

Ин оят нишон медиҳад, ки паёмбарон ва пайравони онҳо ҳама ба як Худои ягона бовар доштанд ва ҳама ба Ӯ таслим буданд. Ин ягонагии роҳи ҳақиқӣ аст, ки дилҳоро ором ва муттаҳид месозад.
Қуръон бо далелҳои равшан ва таърихи дуруст даъвоҳои беасосро рад мекунад ва ҳақиқатро нишон медиҳад, то инсон ба роҳи дуруст ҳидоят шавад.
Ин оят моро тарбия мекунад, ки ҳамчун Яъқуб (алайҳис-салом) ба фарзандони худ дар бораи имон ва тавҳид васият кунем ва онҳоро ба парастиши Худои ягона тарғиб намоем.
Ислом дини ҳамаи паёмбарон аст ва ҳамаи онҳо ба як ақидаи пок даъват кардаанд. Ин моро ба ислом наздиктар мекунад ва дилҳоро ба он гарм месозад.
Таслим шудан ба Худо ва итоат кардан ба Ӯ сабаби наҷот ва саодат дар дунё ва охират аст, чунон ки фарзандони Яъқуб гуфтанд: «Ва мо танҳо ба Ӯ таслимшудагонем».

📜 Оят 131-135 — Сураи Аль-Бакара

131إِذْ قَالَ لَهُ رَبُّهُ أَسْلِمْ ۖ قَالَ أَسْلَمْتُ لِرَبِّ الْعَالَمِينَ

Ва Парвардигораш ба ӯ гуфт: «Таслим шав». Гуфт: «Ман дар баробари Парвардигори ҷаҳониён таслимам».

132وَوَصَّىٰ بِهَا إِبْرَاهِيمُ بَنِيهِ وَيَعْقُوبُ يَا بَنِيَّ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَىٰ لَكُمُ الدِّينَ فَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنتُم مُّسْلِمُونَ

Иброҳим ба фарзандони худ васият кард, ки дар баробари Худо таслим шаванд. Ва Яъқуб ба фарзандони худ гуфт: «Эй фарзандони ман, Худо барои шумо ин динро баргузидааст, мабод бимиред, бе он ки ба он гардан ниҳода бошед».

133أَمْ كُنتُمْ شُهَدَاءَ إِذْ حَضَرَ يَعْقُوبَ الْمَوْتُ إِذْ قَالَ لِبَنِيهِ مَا تَعْبُدُونَ مِن بَعْدِي قَالُوا نَعْبُدُ إِلَٰهَكَ وَإِلَٰهَ آبَائِكَ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ إِلَٰهًا وَاحِدًا وَنَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ

134تِلْكَ أُمَّةٌ قَدْ خَلَتْ ۖ لَهَا مَا كَسَبَتْ وَلَكُم مَّا كَسَبْتُمْ ۖ وَلَا تُسْأَلُونَ عَمَّا كَانُوا يَعْمَلُونَ

Онҳо умматҳое будаанд, ки акнун даргузаштаанд. Он чӣ карда буданд, аз они онҳост ва он чӣ шумо кунед, аз они шумост ва шуморо аз аъмоле, ки онҳо мекардаанд, намепурсанд.

135وَقَالُوا كُونُوا هُودًا أَوْ نَصَارَىٰ تَهْتَدُوا ۗ قُلْ بَلْ مِلَّةَ إِبْرَاهِيمَ حَنِيفًا ۖ وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ

Гуфтанд: «Яҳудӣ ё насронӣ шавед, то ба роҳи рост афтед». «Бигӯ: Мо дини Иброҳимро баргузидем ва ӯ мушрик набуд».

← Оят 132 📖 Аль-Бакара Оят 134 →

Аль-БакараФеҳристи Қуръон

286Оят

MedinanRevelation

133Оят

Тарҷума — Аль-Бакара 133

Сураи Аль-Бакара Оят 133 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Оё шумо ҳозир будед, он гоҳ, ки марги Яъқуб фаро…

Сураи Оят 133/286 — Сураи Аль-Бакара البقرة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Бакара Гӯш кун, Сураи Аль-Бакара Тарҷума, Сураи Аль-Бакара mp3, Сураи Аль-Бакара pdf. Оят 131–135. Ба Тоҷикӣ: Русский.