ซูเราะฮฺ อัล-บะกอเราะห์ — อายะฮฺ 133

ความหมายของคำสำคัญ:

• شُهَدَاء (ชุฮะดาอ์) หมายถึง ผู้ที่อยู่ร่วมเห็นเหตุการณ์ หรือผู้เป็นพยาน
• حَضَرَ يَعْقُوبَ الْمَوْتُ หมายถึง ความตายมาถึงท่านยะอ์กูบ หรือขณะที่ท่านกำลังจะเสียชีวิต
• مُسْلِمُونَ หมายถึง ผู้ที่นอบน้อมยอมจำนนต่อพระเจ้าองค์เดียว

คำอธิบายความหมายของอายะฮ์:

อัลลอฮ์ทรงตำหนิชาวยิวที่กล่าวอ้างว่าท่านยะอ์กูบ (อัลลอฮ์ทรงประทานความศานติแก่ท่าน) ได้สั่งเสียลูกหลานของเขาให้นับถือศาสนายิว และให้ยึดมั่นในแนวทางของพวกเขา โดยตรัสถามพวกเขาว่า “พวกเจ้าได้อยู่ร่วมเป็นพยานในเหตุการณ์นั้นด้วยหรือ? ในขณะที่ความตายมาถึงท่านยะอ์กูบ และท่านได้ถามลูก ๆ ของท่านว่า ‘หลังจากฉันจากไปแล้ว พวกเจ้าจะเคารพภักดีสิ่งใด?’”

ลูก ๆ ของท่านยะอ์กูบได้ตอบว่า “เราจะเคารพภักดีพระเจ้าของท่าน และพระเจ้าของบรรพบุรุษของท่าน คืออิบรอฮีม อิสมาอีล และอิสฮาก ซึ่งเป็นพระเจ้าองค์เดียว ไม่มีภาคีใด ๆ สำหรับพระองค์ และเรานั้นเป็นผู้นอบน้อมยอมจำนนต่อพระองค์แต่เพียงผู้เดียว”

อายะฮ์นี้แสดงให้เห็นว่าท่านยะอ์กูบและลูกหลานของท่านล้วนเป็นผู้ยึดมั่นในหลักการเตาฮีด (การทำให้เป็นเอกะต่ออัลลอฮ์) และศาสนาที่แท้จริงของพวกเขาคือการนอบน้อมต่ออัลลอฮ์เพียงผู้เดียว มิใช่ศาสนาที่ชาวยิวในยุคของท่านนบีมุฮัมมัด (ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม) ได้บิดเบือนและเปลี่ยนแปลงไป

บทเรียนและข้อคิดที่ได้รับ:

1. ความสำคัญของการสั่งเสีย (วะศียะฮ์) เรื่องความศรัทธา – ท่านยะอ์กูบใช้ช่วงเวลาสุดท้ายของชีวิตในการย้ำเตือนลูกหลานให้ยึดมั่นในการเคารพภักดีต่ออัลลอฮ์เพียงผู้เดียว แสดงให้เห็นว่าการสั่งเสียเรื่องศาสนาเป็นสิ่งสำคัญที่สุดที่พ่อแม่พึงกระทำต่อลูกหลาน
2. เตาฮีดคือแก่นแท้ของศาสนาของบรรดานบี – ทุกศาสนทูตตั้งแต่ท่านอิบรอฮีม อิสมาอีล อิสฮาก และยะอ์กูบ ล้วนเรียกร้องสู่หลักการเดียวกัน คือการเคารพภักดีต่ออัลลอฮ์องค์เดียว ไม่มีการแบ่งแยกหรือแตกต่างในหลักการพื้นฐานนี้
3. การเป็นมุสลิมคือการนอบน้อมยอมจำนนต่ออัลลอฮ์ – คำว่า “มุสลิม” ในที่นี้หมายถึงผู้ที่นอบน้อมยอมจำนนต่อพระประสงค์ของอัลลอฮ์ ซึ่งเป็นคุณสมบัติของบรรดานบีและผู้ศรัทธาทุกยุคทุกสมัย
4. การตั้งคำถามเพื่อย้ำเตือนความศรัทธา – ท่านยะอ์กูบไม่ได้ถามเพราะไม่รู้ แต่เพื่อให้ลูกหลานได้กล่าวยืนยันความศรัทธาออกมาด้วยปากของพวกเขาเอง ซึ่งเป็นการเสริมสร้างความมั่นคงในจิตใจของพวกเขา
5. การอ้างถึงบรรพบุรุษผู้ศรัทธาเป็นสิ่งที่มีเกียรติ – การที่ลูกหลานกล่าวถึงบิดาและปู่ย่าตายายที่ยึดมั่นในศาสนาที่ถูกต้อง เป็นการแสดงถึงความภาคภูมิใจในสายเลือดแห่งศรัทธา และเป็นแรงบันดาลใจให้ดำเนินตามแนวทางของพวกเขา