ሱረቱ አል-በቀራ — አንቀጽ 212

የአል-በቀራ ሱራ (2) — አንቀጽ 212

የቃላት ማብራሪያ፦

• زُيِّنَ (ዙይይነ)፦ ተሸለመ፣ ውብ ተደርጎ ታየ ማለት ነው።
• الْحَيَاةُ الدُّنْيَا (አል-ሐያቱ ዱንያ)፦ የቅርቢቱ ሕይወት፣ ማለትም የዚህ ዓለም ጊዜያዊ ሕይወት።
• يَسْخَرُونَ (የስኸሩነ)፦ ይሳለቃሉ፣ ያፌዛሉ ማለት ነው።
• اتَّقَوْا (ኢተቀው)፦ አላህን ፈሩ፣ ትእዛዞቹን በመፈጸምና ከእገዳዎቹ በመራቅ ጥንቁቅ ሆኑ ማለት ነው።
• بِغَيْرِ حِسَابٍ (ቢገይሪ ሒሳብ)፦ ያለ ምንም ቁጥርና መጠን፣ በስፋት ማለት ነው።

የአንቀጹ ትርጓሜ፦

አላህ የሚክዱትንና አምላክነቱን የሚክዱ ሰዎችን ልብ የዚህ ዓለም ጊዜያዊ ሕይወት ውብ ተደርጎ ታየባቸው። በዚህች ዓለም ውስጥ ያሉት ጊዜያዊ ጥቅሞች፣ ፈጣን የሚያልፉ ምቾቶችና ምኞቶች ልባቸውን ማረኩ፤ እነሱም በእነዚህ ነገሮች ተደሰቱና ተዘናጉ። ከዚህም በላይ በአላህና በመጨረሻው ቀን በሚያምኑትን ሰዎች ይሳለቁባቸዋል፣ ያፌዛሉባቸዋል። በተለይም ድሆችን የሆኑ አማኞችን ይንቋቸዋል።

ነገር ግን አላህን ፈርተው ትእዛዞቹን የፈጸሙና ከእገዳዎቹ የራቁ አማኞች በትንሣኤ ቀን ከእነዚያ ከሓዲዎች በላይ ይሆናሉ። አላህ እነሱን በገነት ከፍተኛ ደረጃዎች ያስገባቸዋል፤ ከሓዲዎችን ደግሞ በእሳት ታችኛው ደረጃዎች ያወርዳቸዋል።

አላህ ለሚፈልገው ፍጡሩ ያለ ምንም ቁጥርና መጠን፣ በስፋትና በብዛት ሲሰጥ ነው። ስለዚህ የዚህች ዓለም ጊዜያዊ ሀብት ልባችንን እንዲያሸንፍ አንፍቀድ፤ እውነተኛው ሀብትና ክብር አላህን በመፍራትና በመጨረሻው ቀን በማመን የሚገኝ መሆኑን እናስታውስ። አላህ ለሚፈልገው ሰው ያለ ገደብ ይሰጣል፤ እኛም በእርሱ ላይ ተስፋ በማድረግ ትእዛዞቹን እንፈጽም፣ ከእገዳዎቹም እንራቅ።