Surah Al-Baqarah — Talata 245

Hindi mo ba inilingon (O Muhammad) ang iyong paningin sa mga lumisan sa kanilang tahanan bagama’t sila ay libo sa bilang, dahil sa kanilang pagkatakot sa kamatayan? Si Allah ay nagwika sa kanila: “Mamatay.” At pagkatapos ay ibinalik Niya ang kanilang buhay. Sapagkat si Allah ay Tigib ng Biyaya sa sangkatauhan datapuwa’t ang karamihan sa kanila ay walang damdamin ng pasasalamat

At kayo ay makipaglaban sa Kapakanan ni Allah at inyong maalaman na si Allah ang Ganap na Nakakarinig at Lubos na Nakakabatid ng lahat ng bagay

Hindi baga ninyo nagugunita ang tungkol sa pangkat ng Angkan ng Israel pagkaraan (ng panahon) ni Moises? Nang kanilang sabihin sa propeta na mula sa kanilang lipon: “Magtalaga ka sa amin ng isang hari at kami ay makikipaglaban sa Kapakanan ni Allah.” Siya (ang propeta) ay nagsabi: “Kayo ba ay iiwas sa pakikipaglaban kung ang pakikipaglaban ay itinagubilin sa inyo?” Sila ay nagsabi: “Bakit hindi tayo makikipaglaban sa Kapakanan ni Allah samantalang tayo ay itinaboy nila sa ating mga tahanan at mga kaanak?” Datapuwa’t nang sila ay pinag-utusan na makipaglaban, sila ay umurong maliban (lamang) sa ilan sa kanila. At si Allah ang may Ganap na Kaalaman sa Zalimun (mga gumagawa ng kamalian, mapagsamba sa diyus- diyosan, atbp)

At ang kanilang Propeta (si Samuel) ay nagsabi sa kanila: “Katiyakang si Allah ay nagtalaga kay Talut (Saul) bilang hari sa inyo.” Sila ay nagsabi: “Papaano siya magiging hari sa amin kung kami ay higit na marapat na magpatupad ng kapamahalaan kaysa sa kanya at siya ay hindi biniyayaan ng maraming kayamanan?” Siya ay nagsabi: “Si Allah ang humirang sa kanya ng higit sa inyo at (Kanyang) biniyayaan siya ng higit na karunungan at katikasan. Si Allah ang nagkakaloob ng kapamahalaan sa sinumang Kanyang maibigan. At si Allah ang may Ganap na Kasapatan sa pangangailangan ng Kanyang mga nilikha, ang Puspos ng Karunungan.”