Surja El-Bekare — Ajet 34

Kuptimi i fjalëve:

• Esxhedû – Bëni sexhde, pra përkuluni me nderim dhe respekt.
• Ebâ – Refuzoi, nuk pranoi.
• Istelkbere – U tregua mendjemadh, u mbajt lart me kryelartësi.
• Kâfirîn – Jobesimtarët, ata që mohojnë urdhrin e Zotit.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar e kujton robin e Tij të dashur, Muhammedin a.s., dhe umetin e tij për nderimin e madh që i bëri Ademit a.s., kur i tha engjëjve: "Bëni sexhde Ademit" – jo si adhurim ndaj tij, por si shenjë nderimi dhe respekti për krijesën që Allahu e nderoi me dije dhe me cilësi të larta. Engjëjt, të gjithë pa përjashtim, iu bindën urdhrit të Zotit të tyre dhe ranë në sexhde, duke treguar bindje të plotë dhe dashuri ndaj Krijuesit.

Por Iblisi – i cili në realitet ishte prej xhindëve, jo prej engjëjve – refuzoi të bënte sexhde, u tregua kryelartë dhe mendjemadh, duke e konsideruar veten më të lartë se Ademi. Ai tha se është më i mirë se ai, sepse u krijua nga zjarri, kurse Ademi nga balta. Me këtë qëndrim, ai tregoi mosbindje ndaj Allahut dhe hyri në radhët e jobesimtarëve, sepse kundërshtimi i urdhrit të Zotit është mosbesim. Kështu, ajo që ishte e fshehur në dijen e Allahut që nga amshimi, doli në shesh – se Iblisi ishte prej atyre që meritojnë dënimin dhe largimin nga mëshira e Zotit.

Përfitimet nga ajeti:

• Nga ky ajet mësojmë se bindja ndaj Allahut është rruga e shpëtimit, ndërsa kryelartësia dhe mendjemadhësia janë shkatërrim për njeriun.
• Sexhdeja e engjëjve ndaj Ademit tregon vlerën e njeriut dhe nderin që Allahu i ka dhënë atij – prandaj njeriu duhet ta ruajë këtë dinjitet duke iu bindur Zotit të tij.
• Refuzimi i Iblisit na mëson se arroganca dhe mosbindja ndaj urdhrave të Allahut e nxjerr njeriun nga rruga e drejtë dhe e bën atë prej të humburve.
• Ky ajet na bën të kuptojmë se asgjë nuk e justifikon mosbindjen ndaj Allahut, qoftë edhe prejardhja, pozita apo pasuria – sepse nderi i vërtetë është te devotshmëria dhe bindja.