ซูเราะฮฺ อัล-บะกอเราะห์ — อายะฮฺ 35

ความหมายของคำสำคัญ:

• ร่อเฆาะดัน (รักอดัน) หมายถึง การบริโภคอย่างกว้างขวาง อุดมสมบูรณ์ สะดวกสบาย ปราศจากความขัดสนใด ๆ
• ลาตักเราะบา (ลาตักเราะบา) หมายถึง อย่าเข้าใกล้ ซึ่งเป็นการห้ามที่เข้มงวดยิ่งกว่าการห้ามบริโภคโดยตรง เพราะการเข้าใกล้往往是นำไปสู่การล่วงละเมิด
• อัซซอลิมีน (อัซซอลิมีน) หมายถึง ผู้ที่อธรรมต่อตนเอง ด้วยการฝ่าฝืนคำสั่งของพระเจ้า

การตีความหมายของโองการ:

หลังจากที่พระเจ้าทรงสอนบรรดานามทั้งหลายแก่อาดัม และทรงให้เหล่ามะลาอิกะฮ์กราบสุญูดต่อท่านเพื่อเป็นการให้เกียรติ พระองค์ตรัสแก่ท่านอาดัมว่า "โอ้อาดัมเอ๋ย เจ้าและคู่ครองของเจ้า จงพำนักอยู่ในสวรรค์เถิด" นั่นคือสวนสวรรค์อันเป็นที่พำนักอันสถาพรชั่วนิรันดร์ ซึ่งพระองค์ทรงเตรียมไว้ให้เป็นที่อยู่อาศัยอันเกษมสุขแก่บิดามารดาของมนุษยชาติ

พระองค์ทรงอนุญาตให้ทั้งสองบริโภคจากผลไม้ในสวนสวรรค์อย่างอุดมสมบูรณ์และกว้างขวาง ณ สถานที่ใดก็ได้ที่ทั้งสองปรารถนา ไม่ว่าจะเป็นเวลาใดหรือสถานที่ใดในสวนสวรรค์อันกว้างใหญ่ไพศาล โดยไม่มีข้อจำกัดหรือความยากลำบากใด ๆ ทั้งสิ้น

แต่ท่ามกลางความโปรดปรานอันล้นเหลือนี้ พระองค์ทรงมีข้อห้ามเพียงข้อเดียวเท่านั้น คือ "และพวกเจ้าทั้งสองจงอย่าเข้าใกล้ต้นไม้ต้นนี้" หมายถึงต้นไม้ต้นหนึ่งที่พระองค์ทรงห้ามมิให้บริโภคผลของมัน การใช้คำว่า "อย่าเข้าใกล้" แทนที่จะเป็น "อย่ากิน" นั้น เป็นการป้องกันไว้ก่อนล่วงหน้า เพราะการเข้าใกล้往往是จุดเริ่มต้นของการล่วงละเมิด และเพื่อให้ทั้งสองห่างไกลจากต้นไม้นั้นโดยสิ้นเชิง

จากนั้นพระองค์ทรงอธิบายเหตุผลของการห้ามนี้ว่า "แล้วพวกเจ้าทั้งสองจะได้ไม่กลายเป็นผู้อธรรม" กล่าวคือ หากทั้งสองฝ่าฝืนและเข้าใกล้ต้นไม้นั้น ทั้งสองก็จะกลายเป็นผู้ที่อธรรมต่อตนเอง ด้วยการก้าวล่วงขอบเขตที่พระเจ้าทรงกำหนดไว้ และกระทำการอันเป็นการไม่เชื่อฟังพระบัญชาของพระองค์

บทเรียนและคุณธรรมที่ได้รับ:

1. ความเมตตาอันยิ่งใหญ่ของพระเจ้าต่อมนุษย์ — พระองค์ทรงประทานสวนสวรรค์อันกว้างใหญ่ไพศาลพร้อมด้วยความสุขทุกอย่างแก่บรรพบุรุษของเรา โดยทรงห้ามเพียงสิ่งเดียวเท่านั้น สะท้อนให้เห็นว่าบทบัญญัติของอิสลามนั้นล้วนเป็นไปเพื่อประโยชน์ของมนุษย์ มิใช่การจำกัดเสรีภาพโดยไร้เหตุผล
2. การป้องกันไว้ก่อนดีกว่าแก้ไข — พระเจ้าทรงห้ามการ "เข้าใกล้" ต้นไม้ มิใช่เพียงห้าม "การกิน" เท่านั้น เพราะการเข้าใกล้ย่อมนำไปสู่การล่วงละเมิดในที่สุด สอนให้เราหลีกเลี่ยงหนทางที่นำไปสู่บาปแม้แต่ในขั้นแรกเริ่ม
3. การอธรรมที่แท้จริงคือการทำร้ายตนเอง — การฝ่าฝืนคำสั่งของพระเจ้า มิได้ทำให้พระองค์ทรงเสียหายแต่อย่างใด หากแต่ผู้ที่อธรรมนั้นคือตัวเราเอง ที่ทำร้ายจิตวิญญาณของตนและพลาดจากความโปรดปรานของพระองค์
4. เสรีภาพภายใต้กรอบของพระเจ้า — พระองค์มิได้ทรงห้ามทุกสิ่ง แต่ทรงอนุญาตให้บริโภคได้อย่างกว้างขวาง "ณ ที่ใดก็ได้ที่เจ้าทั้งสองปรารถนา" สอนให้เรารู้จักใช้ความโปรดปรานของพระเจ้าอย่างมีความสุข พร้อมกับรักษาข้อจำกัดที่พระองค์ทรงกำหนดไว้
5. ความสำคัญของคู่ชีวิตในการทำความดี — พระองค์ตรัสแก่ทั้งอาดัมและคู่ครองของเขาร่วมกัน แสดงให้เห็นว่าการทำความดีและการปฏิบัติตามคำสั่งของพระเจ้านั้น ควรดำเนินไปพร้อมกันในครอบครัว สามีภรรยาต่างช่วยเหลือเกื้อกูลกันในการเชื่อฟังพระเจ้า