Сураи Аль-Бакара — Оят 54

1. Маънои калимаҳои муҳим:

• ظَلَمْتُمْ أَنفُسَكُم: ба худ зулм кардед, яъне ба худатон зарар расондед.
• بَارِئِكُمْ: Офаридгори шумо, Холиқи шумо.
• فَاقْتُلُوا أَنفُسَكُمْ: якдигарро бикушед, яъне баъзе аз шумо баъзеи дигарро ба қатл расонад.
• التَّوَّابُ: Он Зоте, ки тавбаи бандагонашро бисёр қабул мекунад.
• الرَّحِيمُ: Бисёр меҳрубон.

1. Тафсири оят:

Аллоҳ таоло бандагони Исроилро ёдовар мешавад, ки чӣ гуна ба онҳо неъмат ато кард, ки тавбаашонро қабул намуд. Вақте Мӯсо (алайҳис-салом) ба қавми худ гуфт: «Эй қавми ман! Шумо бо гирифтани гӯсола ба худ зулм кардед, чунки онро ба ҷои Аллоҳ ба парастиш гирифтед. Пас, ба сӯи Офаридгори худ тавба кунед ва ба Ӯ баргардед. Тавбаи шумо ин аст, ки баъзеи шумо баъзеи дигарро бикушанд — яъне шахси бегуноҳ шахси гунаҳкорро ба қатл расонад. Ин амал барои шумо назди Офаридгоратон беҳтар аст аз он ки дар куфр идома диҳед ва ба азоби ҷовидонӣ гирифтор шавед». Қавми Мӯсо ин амрро иҷро карданд ва Аллоҳ тавбаи онҳоро қабул намуд. Ҳар касе аз онҳо, ки кушта шуд, шаҳид гардид ва ҳар касе, ки зинда монд, гуноҳонаш бахшида шуд. Ба ростӣ, Аллоҳ Таввобаст — тавбаи тавбакунандагонро бисёр қабул мекунад ва ба бандагони худ Раҳим аст — меҳрубони бениҳоят.

1. Фоидаҳои ин оят:

• Ин оят нишон медиҳад, ки гуноҳи ширк ва парастиши бут ба худ зулм кардан аст, зеро инсонро ба ҳалокат мебарад.
• Тавба даргоҳи Аллоҳ ҳамеша боз аст ва ҳеҷ гуноҳе аз бахшиши Аллоҳ бузургтар нест.
• Аллоҳ таоло тавбаи бандагонашро дӯст медорад ва онро қабул мекунад, зеро Ӯ Таввоб ва Раҳим аст.
• Ин оят ба мо меомӯзад, ки барои пок шудан аз гуноҳ бояд самимона тавба кунем ва ба сӯи Офаридгори худ баргардем.
• Меҳрубонии Аллоҳ ба бандагонаш бениҳоят аст — Ӯ ҳатто баъд аз гуноҳи бузург роҳи тавбаро нишон медиҳад ва онро қабул мекунад.
• Ин ҳикоя ба мо мефаҳмонад, ки Ислом дини тавба, бахшиш ва умед аст, на дини ноумедӣ ва ҳалокат.