სურა ალ-ბაქარა — აია 82

და მათ [იუდეველებმა] თქვეს: «ჩვენ არ შეგვეხება (ჯოჯოხეთის) ცეცხლი, გარდა რამდენიმე დღის განმავლობაში». [ისინი ფიქრობენ, რომ ჯოჯოხეთში სამუდამოდ არ დარჩებიან.] უთხარი (მათ) (ო, მოციქულო): «ნუთუ თქვენ ალლაჰთან აღთქმა აიღეთ ამის შესახებ? (თუ მართლაც ასეთი აღთქმა გაქვთ დადებული, მაშ იცოდეთ, რომ) ალლაჰი არასოდეს არღვევს თავის აღთქმას. ან კი თქვენ ალლაჰზე ამბობთ იმას, რაც არ იცით?»

მაგრამ არა! ვინც ბოროტება მოიპოვა [ურწმუნოება ჩაიდინა] და ვისი ცოდვაც მას მთლიანად მოიცავს, ისინი ცეცხლის ბინადარნი არიან, და ისინი მასში სამუდამოდ დარჩებიან.

და (გაიხსენეთ), როცა ერთ დროს ჩვენ ავიღეთ აღთქმა ისრაილის შთამომავლებისგან, (და ეს აღთქმა იყო იმაში, რომ თქვეს): «რომ თქვენ არ ემსახურებით და არ ეთაყვანებით არავის, გარდა ალლაჰისა; და მშობლების მიმართ გამოიჩენთ გულწრფელ სიკეთეს (სიტყვით, საქმით, ქონებით და სხვ.); და ასევე ნათესავების მიმართ, და ობლების მიმართ, და ღარიბების მიმართ. და ადამიანებს უთხარით კეთილი სიტყვები (და არ იყოთ უხეშნი); და აღასრულეთ ლოცვა სათანადოდ, და გასცეთ სავალდებულო მოწყალება [ზაქათი]». შემდეგ კი თქვენ უკან დაიხიეთ (ამ აღთქმიდან), თქვენგან მცირერიცხოვანთა გარდა, და თქვენ განუდექით.

და აი, აღთქმა ავიღეთ თქვენგან, რომ არ დაღვრით თქვენს სისხლს და რომ არ გააძევებთ ერთმანეთს თქვენი საცხოვრებელი ადგილებიდან. ეს ყველაფერი შემდეგ აღიარეთ და თავადვე ხართ ამის მოწმეები.