سورت طه — آیت 111

د معنیٰ پرده (د کلمو معنا):

• وَعَنَتْ: ذلیله شوه، اړه شوه، سجده یې وکړه.
• الْوُجُوهُ: مخونه، د خلقت مخونه.
• الْحَيِّ الْقَيُّومِ: هغه ژوندی چې نه مري، او د هر څه ساتونکی او قائم بالذات.
• خَابَ: تاواني شو، بې برخې شو، خسران یې وکړ.
• حَمَلَ ظُلْمًا: ظلم یې په غاړه واخیست، یعنې شرک یې وکړ.

تفسیر:

په دې آیت کې الله تعالی د قیامت د ورځې یوه مهمه صحنه بیانوي، چې هغه مهال به ټول مخونه د الله تعالی په وړاندې ذلیله او اړه شي. هغه ذات چې تل ژوندی دی، نه مري، او د ټولو مخلوقاتو د چارو ساتونکی او تدبیر کوونکی دی. هغه مهال به ټول خلک، که ښه وي یا بد، د الله تعالی په وړاندې عاجز او تسلیم شي، او هیڅوک به د هغه د حکم نه د تیښتې توان ونه لري.

په دې ورځ به هغه څوک چې ظلم یې کړی وي، یعنې له الله سره یې شریک نیولی وي، یا یې پر نورو باندې ظلم کړی وي، په بشپړه توګه تاواني او خسرانمن شي. د دوی ټول عملونه به ضایع شي، او دوی به له هر ډول نیکمرغۍ بې برخې وي. دا خسران تر ټولو لوی خسران دی، ځکه چې دوی نه یوازې د جنت نه محرومیږي، بلکې د الله د رحمت نه هم لرې کیږي.

فايدې (ګټې):

1. دا آیت موږ ته دا درس راکوي چې الله تعالی تل ژوندی او قائم دی، نو موږ باید خپل ټول کارونه یوازې له هغه نه وغواړو، او په هر حالت کې د هغه په وړاندې عاجزي او اطاعت وکړو.
2. ظلم، په ځانګړې توګه شرک، تر ټولو لوی ګناه ده چې د انسان د خسران سبب کیږي. نو موږ باید له شرکه ډډه وکړو، او همدارنګه له نورو ظلمونو لکه د نورو پر حقونو تېری کولو نه ځان وساتو.
3. دا آیت موږ ته د قیامت د ورځې یادونه کوي، چې هغه ورځ به ټول خلک د الله په وړاندې ذلیله وي. نو موږ باید په دې دنیا کې ځان د هغه چا په څېر جوړ کړو چې د الله په وړاندې عاجز وي، تر څو په قیامت کې له خسرانمنو نه نه یو.
4. د دې آیت نه دا هم معلومیږي چې الله تعالی د هر څه ساتونکی دی، نو موږ باید په هغه باندې باور ولرو او له هغه نه مرسته وغواړو، ځکه چې هغه هیڅکله نه مري او د تل لپاره ژوندی دی.