سورت طه — آیت 110

د کلمو معناګانې:

• مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ: هغه څه چې د دوی په مخ کې دي، یعنې د قیامت چارې او راتلونکې پېښې.
• وَمَا خَلْفَهُمْ: هغه څه چې د دوی شاته دي، یعنې د دوی تېر ژوند او د دنیا چارې.
• لَا يُحِيطُونَ بِهِ عِلْمًا: دوی د هغه (الله) د پوهې احاطه نه شي کولای، یعنې د هغه پر ذات او صفاتو بشپړه پوهه نه شي ترلاسه کولای.

تفسیر:

الله تعالی پر هر هغه څه بشپړ علم لري چې د خلکو په مخ کې دي، یعنې د قیامت ټول احوال، حساب، جزا او سزا، او همدارنګه پر هغه څه چې د دوی شاته دي، یعنې د دنیا ټول چارې، تېر پېښې او راتلونکي حالات. هغه پر تېر، اوس او راتلونکي د ټولو مخلوقاتو پر اعمالو، نیتونو او پټو خبرو بشپړ احاطه لري. خو بنده ګان او ټول مخلوقات د الله تعالی پر ذات او صفاتو د علم احاطه نه شي کولای، نه د هغه پر علم، قدرت او حکمت بشپړه پوهه ترلاسه کولای شي. دوی یوازې هغه څه پوهیږي چې الله تعالی ورته ښوولي وي، او د هغه پر ذات او کمالاتو یې پوهه محدوده ده.

فايدې:

• دا چې الله تعالی پر تېر او راتلونکي بشپړ علم لري، نو مونږ باید پر هغه باور ولرو او د هغه پر قضا او قدر راضي واوسو، ځکه هغه پر هر څه خبر دی.
• د الله تعالی پر ذات او صفاتو زموږ پوهه محدوده ده، نو باید له ژورو بحثونو او هغه څه څخه چې موږ ته نه دي معلوم، ځان وساتو او یوازې هغه څه ومنو چې په قرآن او سنت کې راغلي دي.
• دا آیت مونږ ته د تواضع او عاجزۍ درس راکوي، چې خپل علم ته غره نه شو او پوه شو چې زموږ علم د الله تعالی د علم په مقابل کې ډېر لږ دی.
• د الله تعالی علم ته پام کول زمونږ په زړونو کې د هغه د عظمت او جلال احساس زیاتوي او مونږ ته د هغه د عبادت او اطاعت لپاره هڅونه راکوي.