Сураи Та Ха Оят 111 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва чеҳраҳо дар баробари Худои зиндаи поянда хозеъ (мутеъ) мешавад…

Та Ха · 111/135

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Та Ха

۞ وَعَنَتِ الْوُجُوهُ لِلْحَيِّ الْقَيُّومِ ۖ وَقَدْ خَابَ مَنْ حَمَلَ ظُلْمًا ۝١١١

🔤 Transliteration

Wa `anatil wujoohu lil Haiiyil Qaiyoomi wa qad khaaba man hamala zulmaa

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ва чеҳраҳо дар баробари Худои зиндаи поянда хозеъ (мутеъ) мешавад ва ҳар кӣ бори куфр бар дӯш мекашад, ноумед мегардад.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои мушкили оят:

— «وَعَنَتِ»: хор шудан, фурӯтанӣ ва итоат кардан.

— «الْوُجُوهُ»: рӯйҳо, ки рамзи ҳамаи махлуқот аст.

— «الْحَيُّ»: Зиндае, ки ҳаёти комил ва абадӣ дорад.

— «الْقَيُّومُ»: Он Зоте, ки ҳама чизро идора мекунад ва ба касе ниёз надорад.

— «خَابَ»: зиён кард, ноумед ва маҳрум шуд.

— «ظُلْمًا»: ситам, ки дар ин ҷо маънои асосиаш ширк ва гуноҳи бузург аст.

Тафсири оят:

Дар рӯзи қиёмат ҳамаи рӯйҳо барои Худованди Зиндаи Ҳамешабарҷо, ки идоракунандаи тамоми корҳост, хор ва фурӯтан мешаванд. Ҳеҷ кас дар он рӯз қудрати муқобилат надорад ва ҳама ба бузургии Ӯ иқрор мешаванд. Он Зот ҳаёти комил дорад ва ҳеҷ гоҳ намемирад, ҳамаи корҳоро тадбир мекунад ва аз ҳамаи махлуқот бе ниёз аст. Дар он рӯз касе ки бори ситамро бар дӯш гирифтааст — яъне ба Худо ширк овардааст — зиён ва хасорати бузург мебинад. Ситам дар ин оят пеш аз ҳама ба маънои ширк омадааст, зеро ширк бузургтарин ситам аст, ки инсонро ба ҳалокат мерасонад.

Фоидаҳое, ки аз ин оят ба даст меояд:

— Ин оят моро огоҳ мекунад, ки ҳамаи мо дар рӯзи қиёмат дар баробари Худои Таоло хор ва фурӯтан хоҳем шуд, пас биёед дар ҳаёти дунё низ бо ихлос ва фурӯтанӣ ба Ӯ ибодат кунем.

— Номҳои «Ҳайй» ва «Қайюм» моро ба ёд медиҳанд, ки танҳо Худо Зиндаи Ҳамешабарҷост ва ҳамаи корҳоро Ӯ идора мекунад; бинобар ин дилҳои мо бояд танҳо ба Ӯ такя кунанд.

— Оят ҳушдор медиҳад, ки ширк ва ситам сабаби хасорати абадӣ аст, ва ин моро ба тавҳид ва поксозии ақида даъват мекунад.

— Ин оят ба мо меомӯзад, ки роҳи наҷот дар дунё ва охират дар таслим шудан ба Худованд ва дурӣ ҷустан аз ҳар гуна зулм аст, то ки дар рӯзи қиёмат аз зиёнкорон набошем.

📜 Оят 109-113 — Сураи Та Ха

109يَوْمَئِذٍ لَّا تَنفَعُ الشَّفَاعَةُ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمَٰنُ وَرَضِيَ لَهُ قَوْلًا

Дар он рӯз шафоъат нафъ надиҳад, фақат онро, ки Худои раҳмон иҷозат диҳад ва суханашро биписандад, нафъ диҳад.

110يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلَا يُحِيطُونَ بِهِ عِلْمًا

Ҳар чиро дар пеши рӯи онҳост ва ҳар чиро дар пушти сарашон аст медонад ва илми онон Ӯро дар бар нагирад.

111۞ وَعَنَتِ الْوُجُوهُ لِلْحَيِّ الْقَيُّومِ ۖ وَقَدْ خَابَ مَنْ حَمَلَ ظُلْمًا

112وَمَن يَعْمَلْ مِنَ الصَّالِحَاتِ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَا يَخَافُ ظُلْمًا وَلَا هَضْمًا

Ва ҳар кас, ки корҳои шоиста кунад ва мӯъмин бошад, набояд аз ҳеҷ ситаме ва шикасте битарсад.

113وَكَذَٰلِكَ أَنزَلْنَاهُ قُرْآنًا عَرَبِيًّا وَصَرَّفْنَا فِيهِ مِنَ الْوَعِيدِ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ أَوْ يُحْدِثُ لَهُمْ ذِكْرًا

Инчунин онро Қуръоне арабӣ нозил кардем ва дар он гуногун хушдор додем, шояд битарсанд ё панде тоза гиранд.

← Оят 110 📖 Та Ха Оят 112 →

Та ХаФеҳристи Қуръон

135Оят

MeccanRevelation

111Оят

Тарҷума — Та Ха 111

Сураи Та Ха Оят 111 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва чеҳраҳо дар баробари Худои зиндаи поянда хозеъ (мутеъ) мешавад…

Сураи Оят 111/135 — Сураи Та Ха طه (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Та Ха Гӯш кун, Сураи Та Ха Тарҷума, Сураи Та Ха mp3, Сураи Та Ха pdf. Оят 109–113. Ба Тоҷикӣ: Русский.