සූරා තාහා — ආයාත් 111

වචනාර්ථ:

• وَعَنَتْ – යටත් විය, භයින් යුක්තව යටහත් විය.
• الْوُجُوهُ – මුහුණු (එනම්, සියලු මැවූ ජීවීන්ගේ මුහුණු).
• الْحَيِّ الْقَيُّومِ – සදා ජීවමාන, සියල්ල පාලනය කරන, කිසිවෙකුගේ උපකාරයකින් තොරව ස්වයංපෝෂිතව සියලු කටයුතු පවත්වාගෙන යන අල්ලාහ්.
• خَابَ – අසාර්ථක විය, පරාජයට පත් විය, හානියට පත් විය.
• ظُلْمًا – අපරාධයක්, අයුක්තියක්; මෙහිදී අදහස් කරන්නේ අල්ලාහ්ට අයුතුකම් කිරීම, එනම් ඔහුට ආදේශ කිරීම (ශිර්ක්) හෝ ඔහුගේ අණ කඩ කිරීමයි.

අර්ථ විවරණය:

විනිශ්චය දිනයේදී, සියලු මැවූ ජීවීන්ගේ මුහුණු භයින් හා ගෞරවයෙන් යටත් වී, ඔවුන්ගේ මැවුම්කරු වන අල්ලාහ් ඉදිරියේ නැමී යයි. ඔහු සදා ජීවමානය; ඔහුට කිසිදා මරණයක් නැත. ඔහු සියලු මැවීම් පාලනය කරන්නා, සියලු කටයුතු පවත්වාගෙන යන්නා සහ සියල්ල තම අණසකට යටත් කරගෙන සිටින්නාය. ඔහු කිසිවෙකුගේ උපකාරයකින් තොරව ස්වයංපෝෂිතය.

එදින, තමා මත අපරාධයක් (අයුක්තියක්) උසුලාගෙන පැමිණෙන තැනැත්තා සම්පූර්ණයෙන්ම අසාර්ථක වී, හානියට පත් වී, සදාකාලික පරාජයට මුහුණ දෙයි. මෙම අපරාධයෙන් බරපතලම දෙය නම් අල්ලාහ්ට ආදේශ කිරීම (ශිර්ක්) වන අතර, එය ඔහුට එරෙහි වූ මහත්ම අයුක්තියයි. එමෙන්ම අල්ලාහ්ගේ අණ කඩ කරමින් පාප ක්රියා කිරීම ද මෙම අපරාධයට ඇතුළත් වේ.

උපදේශාත්මක පාඩම්:

1. අල්ලාහ් සදා ජීවමානය; ඔහු කිසිදා මිය යන්නේ නැත. එබැවින් ඔහු පමණක් අපගේ භය, බලාපොරොත්තුව සහ යැපීමේ එකම ස්ථානය විය යුතුය. ඔහු හැර වෙනත් කිසිවෙකුගෙන් උපකාර ඉල්ලීම හෝ ඔවුන් මත විශ්වාසය තැබීම අර්ථ විරහිතය.
2. අල්ලාහ් සියල්ල පාලනය කරන්නාය; ඔහුගේ බලයෙන් පිටත කිසිවක් සිදු නොවේ. එබැවින් අපගේ සියලු කටයුතු ඔහුට භාර දී, ඔහුගේ තීරණ ගැන සෑහීමට පත් විය යුතුය.
3. අල්ලාහ්ට ආදේශ කිරීම (ශිර්ක්) මහත්ම අපරාධයක් වන අතර, එය සියලු යහපත් ක්රියා නිෂ්ඵල කර දමයි. එබැවින් අපගේ ඇදහිල්ල පිරිසිදු කර, අල්ලාහ්ට පමණක් නමස්කාර කළ යුතුය.
4. මෙලොව ජීවිතයේදී අප කරන සෑම ක්රියාවක්ම විනිශ්චය දිනයේදී අප ඉදිරියේ පැමිණෙන බව මතක තබා ගත යුතුය. එබැවින් අපරාධවලින් වැළකී, යහපත් ක්රියාවල නිරත විය යුතුය.
5. අල්ලාහ්ගේ දයාව අතිමහත් වුවද, ඔහුගේ යුක්තිය ද සම්පූර්ණය. එබැවින් අප පසුතැවිලි වී, ඔහු වෙත හැරී, ඔහුගේ සමාව ඉල්ලා සිටිය යුතුය. එසේ කිරීමෙන් අපට මෙලොව සහ පරලොව සාර්ථකත්වය ලබාගත හැකිය.