سورت طه — آیت 112

د معنا کلمې:

• ظُلْمًا: د ظلم په معنا، يعني پر بل چا باندې ظلم کول يا د چا حق خوړل.
• هَضْمًا: د نقصان او کمي په معنا، يعني د چا د نيکيو کمول يا د هغه د ثواب کمول.

د آيت تفسير:

هر هغه څوک چې نيکي او صالح کارونه کوي، په داسې حال کې چې هغه پر الله او د هغه پر رسولانو ايمان لري، نو هغه به له دوو شيانو څخه وېره ونه لري: لومړی دا چې پر هغه به ظلم ونه شي، يعني هغه به د هغه ګناهونو په سزا نه نيول کېږي چې هغه نه دي کړي؛ او دوهم دا چې د هغه د نيکيو ثواب به نه کمېږي او نه به ورڅخه کوم حق خوړل کېږي. بلکې الله تعالی به د هغه د اعمالو بشپړ اجر او ثواب ورکړي، پرته له دې چې کوم کمي يا ظلم پکې راشي. دا د الله تعالی ژمنه ده چې د مؤمنانو نيک کړنې به هيڅکله ضايع نه کړي.

د آيت څخه لاسته راوړنې:

1. ايمان او نيکي سره يو ځای کېږي: دا آيت ښيي چې يواځې نيکي کافي نه ده، بلکې له ايمان سره يو ځای بايد وي، ځکه چې ايمان د نيکو اعمالو بنسټ او اساس دی.
2. د الله عدل او انصاف: الله تعالی له خپلو بندګانو سره هيڅکله ظلم نه کوي، نه د هغوی پر ګناهونو سزا ورکوي چې نه يې کړي وي، او نه د هغوی د نيکيو ثواب کموي.
3. د مؤمنانو لپاره ډاډ او اطمينان: مؤمن بايد له دې څخه ډاډه وي چې د هغه هڅې او نيکي به ضايع نه شي، ځکه چې الله تعالی د نيکو کړنو اجر بشپړ ورکوي.
4. د اسلام د عدالت ښکلا: دا آيت د اسلام د عدالت او انصاف ښکلا څرګندوي، چې هيڅوک به د بل چا د ګناه په سزا نه نيول کېږي، او هر څوک به د خپلو اعمالو مطابق جزا يا اجر ترلاسه کوي.
5. د عمل او ايمان ترمنځ اړيکه: دا آيت مؤمنانو ته هڅونه ورکوي چې د نيکو اعمالو په کولو سره د الله له رحمت او اجر څخه برخمن شي، او د دې ژمنې په رڼا کې د نيکۍ په لاره ولاړ شي.