سوره طه — آیه 112

معانی کلمات:

• ظُلماً: ستم کردن به کسی، یعنی افزودن بر گناهان او یا کیفر دادن او به چیزی که انجام نداده است.
• هَضماً: کم کردن از پاداش و نیکیهای کسی، یعنی ناقص کردن ثواب اعمال نیک.

تفسیر آیه:

هر کس کارهای شایسته و نیک انجام دهد در حالی که به خداوند و پیامبرانش ایمان داشته باشد، پاداش کامل و بیعیب و نقصی دریافت خواهد کرد. چنین انسانی نه از ستمی بیم دارد که بر او روا داشته شود و گناهی بر او بسته شود که مرتکب نشده است، و نه از کاسته شدن پاداش اعمال نیکش هراسی به دل راه میدهد. به عبارت دیگر، خداوند نه کیفر کسی را بیشتر از گناهانش قرار میدهد و نه از ثواب حسنات او چیزی کم میکند، بلکه پاداش او را بهطور کامل و بدون هیچ نقصانی خواهد داد.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه مژدهای بزرگ برای مؤمنان است که اعمال نیک آنان هرگز ضایع نمیشود و خداوند عادل، پاداش را بهطور کامل و بدون کم و کاست عطا میکند.
• ایمان، شرط پذیرش اعمال صالح است؛ یعنی عمل نیک بدون ایمان، ارزش کامل خود را ندارد و این نشاندهنده اهمیت پیوند میان باور قلبی و عمل است.
• عدالت خداوند اقتضا میکند که نه ستمی بر کسی رود و نه حقی از کسی کاسته شود؛ این اطمینان، آرامش خاطر و امید را در دل مؤمن زنده میکند.
• این آیه انسان را به انجام کارهای نیک ترغیب میکند و او را از ترس و نگرانی درباره آیندهاش رهایی میبخشد، زیرا میداند که پاداش او نزد خداوند محفوظ است.