سورت طه — آیت 12

د معنیٰ لرونکي کلمې:

• فَاخْلَعْ نَعْلَيْكَ: خپل دواړه پڼي (بوټان) وباسه.
• الْوَادِ الْمُقَدَّسِ: هغه پاکه دره چې برکت ورکړل شوې ده.
• طُوًى: د دې درې نوم دی، چې د طور سيند په لمن کې پرته ده.

د آيت تفسير:

کله چې حضرت موسى عليه السلام د شپې په تياره کې له لرې څخه اور وليد، نو د هغه په لور روان شو، څو خپلې کورنۍ ته اور راوړي. کله چې هغه دې ځاى ته ورسېد، نو الله تعالی له هغه سره وينا وکړه او ورته يې وويل: "ای موسى! زه ستا رب يم، نو خپل دواړه پڼي وباسه، ځکه چې ته اوس په پاکه او برکتي دره (طوى) کې يې." دا د الله تعالی له لوري د هغه د مناجات او وينا لپاره د چمتووالي او ادب درس و، چې دې ځاى ته د ننوتلو پر مهال يې د دنيوي سامان څخه پاکوالی ښودلی و. د پڼيو د ايستلو حکمت دا و چې دا ځاى د عبادت او مناجات لپاره ځانګړی کړل شوی و، او دا د موسى عليه السلام لپاره د رب تعالی د حضور د درناوي او د زمکې د برکت د درک يوه نښه وه.

فايدې:

1. الله تعالی له خپلو پيغمبرانو سره په مستقيمه توګه خبرې کولای شي، او دا د هغه د قدرت او رحمت څرګندونه ده.
2. د عبادت او مناجات لپاره باید ځان له دنيوي مشغوليتونو او ظاهري زينتونو څخه پاک کړو، ځکه چې د الله په حضور کې ادب او تواضع ته ډېر ارزښت ورکړل شوی دی.
3. الله تعالی ځينې ځايونه او وختونه برکت ورکوي، او مومنان باید د دې برکتونو درناوی وکړي او د هغو څخه د فايدې اخيستلو هڅه وکړي.
4. دا آيت مومنانو ته دا زده کوي چې د الله تعالی د امرونو په وړاندې سمدستي اطاعت وکړي، لکه څنګه چې موسى عليه السلام پرته له کوم ځنډه د رب تعالی حکم ومنلو او پڼي يې وباسل.