Surja Ta Ha — Ajet 12

Kuptimi i fjalëve:

• فَاخْلَعْ نَعْلَيْكَ: Hiqi këpucët nga këmbët e tua.
• الْوَادِ الْمُقَدَّسِ: Lugina e pastruar dhe e bekuar.
• طُوًى: Emër i luginës së shenjtë, e cila ndodhej në tokën e Sinai-t.

Tefsiri i Ajetit:

Kur Musai (paqja qoftë mbi të) arriti te zjarri që pa në largësi, Zoti i tij e thirri atë dhe i tha: "O Musa, vërtet Unë jam Zoti yt, prandaj hiqi këpucët e tua, sepse ti ndodhesh në luginën e shenjtë 'Tuva', e cila është e pastruar dhe e bekuar." Ky ishte një urdhër për t'u përgatitur për bisedën me Zotin e tij dhe për të treguar respekt ndaj shenjtërisë së vendit. Largimi i këpucëve ishte një shenjë e jashtme e pastërtisë shpirtërore dhe e gatishmërisë për t'u paraqitur para Madhërisë Hyjnore. Ky moment shënon fillimin e komunikimit të drejtpërdrejtë midis Musait dhe Zotit të tij, ku ai u bë i dërguar i Zotit.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Zoti i Madhërishëm i nderon robërit e Tij të sinqertë duke i thirrur ata me emër dhe duke i bërë të ditur se Ai është Zoti i tyre, gjë që mbush zemrën me dashuri dhe frikë-respekt ndaj Tij.
2. Pastërtia dhe përgatitja para adhurimit dhe lutjes janë shenja të respektit ndaj Zotit, dhe kjo na mëson të përgatitemi mirë kur duam t'i drejtohemi Atij.
3. Vendi ku adhurohet Zoti ka shenjtëri dhe nder, prandaj duhet ta respektojmë atë dhe të tregojmë sjellje të mira në të.
4. Ky ajet na tregon se Zoti i zgjedh njerëzit për misione të mëdha dhe i përgatit ata me urdhra të veçantë, duke treguar kështu kujdesin e Tij ndaj të dërguarve të Tij.
5. Thirrja e Zotit për robërit e Tij është një nder i madh, prandaj duhet t'i përgjigjemi me bindje dhe përulësi, ashtu siç bëri Musai kur iu bind urdhrit të Zotit të tij.