Suurah Taa-Haa — Aayad 122

Macnaha ereyada:

• اجْتَبَاهُ (Ijtabaah): waa u doortay, u xushay, una soo dhaweeyay.
• فَتَابَ عَلَيْهِ (Fataaba 'alayh): waa uga aqbalay toobaddiisa.
• وَهَدَىٰ (Wa hadaa): wuxuuna ku hanuuniyay jidka toosan, kuna toosiyay dariiqa saxda ah.

Tafsiirka guud:

Ka dib markii Aadam (CS) uu galay gefkii uu ku kacay cunista geedka laga reebay, isla markaana uu ka toobad keentay Eebihiis, wuxuu Alle (SWT) uga aqbalay toobaddiisa, wuxuuna u xushay isaga oo u soo dhaweeyay. Sidoo kale, wuxuu ku hanuuniyay dariiqa tooska ah, kuna toosiyay inuu ku sii sugnaado toobadda iyo adkaysiga cibaadada. Tani waxay muujinaysaa in naxariista Ilaahay ay ka weyn tahay dambiga addoonkiisa, walow uu yahay mid weyn, marka uu addoonku u soo noqdo Eebihiis si daacad ah.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayadda:

1. Furfurista naxariista Ilaahay: Aayaddan waxay noo muujinaysaa in Ilaahay yahay naxariis badane, isagoo aqbala toobadda addoonkiisa marka uu u soo noqdo si daacad ah, xataa haddii uu galo gef weyn sida gefkii Aadam (CS).
2. Dhiirigelinta toobadda: Waxay dadka ku boorrinaysaa inaanay ka quusan naxariista Ilaahay, toobaddu waa albaab furan oo u furan qof kasta, ilaa uu qorraxdu ka soo baxdo dhanka galbeed.
3. Hanuunka ka dib toobadda: Toobaddu kuma eka in qofku iska yiraahdo "waan toobad keenay", ee waxay u baahan tahay in qofku ku sii sugnaado hanuunka, isla markaana uu ka fogaado waxii uu ka toobad keenay, sida Aadam (CS) loo hanuuniyay inuu ku sii sugnaado toobadda.
4. Ijaabada ducada: Aayaddan waxay noo sheegaysaa in Ilaahay uu yahay mid aqbala ducada iyo baryada addoomadiisa, marka ay u cayaaraan si daacad ah, isaguna uga jawaabayo siduu uga jawaabay Aadam (CS).
5. Rajada iyo yasitaanka: Waxay dadka siinaysaa rajo weyn, waxayna ka ilaalinaysaa yasitaanka naxariista Ilaahay, maxaa yeelay haddii Aadam (CS) la aqbalay toobaddiisa ka dib gefkiisii, haddaba ummaddii Nebiga (SCW) ayaa mudan inay ka sii rajeeyaan naxariista Ilaahay.