Та Ха сүрәсе — Аять 45

Сүзләрнең мәгънәләре:

• يَفْرُطَ عَلَيْنَا — безгә ашыгып ґәзаб бирү, яки безгә каршы ашыгып эш итү.
• يَطْغَى — чиктән чыгу, тәкәбберлек күрсәтеп, золым итүгә бару.

Аять тәфсире:

Муса һәм Һарун галәйһимәссәлам Фиргавенгә дәгъват итәргә барганда, Аллаһуга: "И Раббыбыз! Без куркабыз: ул безгә ашыгып ґәзаб бирер яки безнең дәгъватыбызны кабул итмәс, чиктән чыгып, безгә каты золым итәр", — диделәр. Алар Фиргавеннең үзеннән генә түгел, ә аның эш-гамәлләреннән куркып, Аллаһудан ярдәм сорадылар. Бу курку — иман җитлекмәүдән түгел, бәлки Аллаһуга тәүәккәл итеп, эшне уңышлы башкару өчен аның ярдәменә мохтаҗлыкны белдерү иде. Алар үзләренең көчсезлеген танып, Раббыларына сыендылар.

Аятьтән алынган файдалар:

• Дәгъватче үз эшендә Аллаһуга тәүәккәл итеп, аның ярдәмен сорарга тиеш, чөнки уңыш — Аллаһудан гына.
• Курку һәм борчылу — кешелек табигате, ләкин мөэмин кеше бу хисләрне Аллаһуга дога кылып, аның ярдәменә ышанып җиңә.
• Аллаһуга ихлас дога кылу — һәр авыр хәлдә дә иң зур корал, чөнки Аллаһ дога кылучыларны ишетә һәм аларга ярдәм итә.