Surja Ta Ha — Ajet 45

Kuptimet e fjalëve:

• يَفْرُطَ عَلَيْنَا: të nxitojë ndaj nesh me dënim apo ndëshkim, para se të përfundojmë thirrjen tonë.
• يَطْغَى: të kalojë kufirin në padrejtësi dhe dhunë ndaj nesh, si vrasja apo dëmtimi tjetër.

Tefsiri i Ajetit:

Musai dhe Haruni, paqja qoftë mbi ta, iu drejtuan Zotit të tyre me lutje të përulur, duke shprehur frikën që kishin në zemrat e tyre përballë Faraonit tiran. Ata thanë: "O Zoti ynë! Ne vërtet frikësohemi se ai (Faraoni) do të nxitojë të na dënojë ose të na ndëshkojë para se t'i përfundojmë argumentet dhe thirrjen tonë, ose se do të kalojë çdo kufi në dhunën dhe padrejtësinë ndaj nesh, duke na vrarë apo duke na dëmtuar në çfarëdo mënyre."

Kjo frikë nuk ishte frikë nga vdekja në vetvete, por frikë se dënimi i tyre i shpejtë do të pengonte përfundimin e misionit hyjnor dhe do të mbyllej dera e udhëzimit për Faraonin dhe popullin e tij. Ata e dinin se Faraoni ishte një tiran i pamëshirshëm, i cili nuk hezitonte të vriste këdo që i kundërshtonte urdhrat e tij, prandaj iu lutën Zotit që t'u jepte forcë dhe mbrojtje.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Lutja është arma e besimtarit: Edhe pejgamberët e zgjedhur nga Zoti, si Musai dhe Haruni, iu drejtuan Zotit me lutje kur u përballën me vështirësi. Kjo na mëson se lutja është një prej mënyrave më të mira për t'u forcuar përballë sfidave.
2. Frika nga Zoti dhe mbështetja tek Ai: Kur njeriu ndien frikë nga armiqtë, ai duhet t'i drejtohet Zotit dhe t'i mbështetet Atij, sepse Ai është mbrojtësi më i mirë dhe ndihmësi më i fuqishëm.
3. Sinqeriteti në thirrje: Musai dhe Haruni treguan sinqeritet të plotë në thirrjen e tyre, duke u shqetësuar jo për jetën e tyre personale, por për suksesin e misionit hyjnor. Kjo na mëson se thirrësi në rrugën e Zotit duhet të jetë i sinqertë dhe i përkushtuar.
4. Frika nga pengimi i të mirës: Besimtari duhet të shqetësohet që armiqtë e Islamit të mos e pengojnë përhapjen e të mirës dhe të vërtetës, dhe për këtë duhet t'i lutet Zotit që t'i japë sukses dhe mbrojtje.
5. Zoti i përgjigjet lutjes së robërve të Tij: Zoti i dëgjoi lutjen e Musait dhe Harunit dhe u përgjigj duke i qetësuar dhe duke i forcuar, gjë që tregon se Zoti është gjithmonë pranë robërve të Tij besnikë.