سورت طه — آیت 69

د کلمو معناګانې:

• تَلْقَفْ: تېر تېر کول، ژر نیول او تېر کول.
• کَيْدُ سَاحِرٍ: د جادوګر مکر او چل.
• لَا يُفْلِحُ: بریالی نه کېږي، کاميابېدونکی نه دی.
• حَيْثُ أَتَى: په هر ځای کې چې وي.

تفسیر:

الله تعالیٰ خپل پیغمبر حضرت موسیٰ علیه السلام ته امر کوي چې هغه عصا چې په ښي لاس کې ده، هغه وغورځوه. کله چې یې وغورځوله، نو هغه په لوی مار بدله شوه او ټول هغه رسۍ او لرګي یې تېر کړل چې جادوګرو غورځولي وو. الله تعالیٰ فرمایي: هغه څه چې جادوګرو کړي وو، هغه یوازې د جادوګر مکر او چل و، کومه حقیقت نه درلود. دا یوازې د سترګو تیرول وو، نه حقیقي بدلون. الله تعالیٰ دا خبره هم وکړه چې جادوګر په هر ځای کې وي، د خپل جادو په ذریعه بریالی کېدای نه شي. ځکه چې جادو باطل دی او باطل تل له منځه ځي، لکه څنګه چې حضرت موسیٰ علیه السلام عصا د جادوګرو ټول سحر تېر کړ او باطل یې له منځه یوړ.

فايدې:

1. دا آیت مومنانو ته دا پیغام ورکوي چې حق تل د باطل پر وړاندې بریالی دی، که څه هم باطل ډېر ځواکمن ښکاري. لکه څنګه چې د موسیٰ علیه السلام عصا د ټولو جادوګرو سحر تېر کړ.
2. دا چې الله تعالیٰ خپلو پیغمبرانو ته په سختو شیبو کې لارښوونه او ملاتړ کوي، نو مومنان باید په الله باندې باور ولري او له هغه مرسته وغواړي.
3. جادو او باطل کارونه هېڅکله دوام نه لري او پایله یې تل ناکامي ده، ځکه چې الله تعالیٰ د حق مدد کوي.
4. دا آیت دا هم ښیي چې د الله تعالیٰ قدرت له هر څه پورته دی، او هغه کولای شي چې په یوه شیبه کې باطل له منځه یوسي، نو انسان باید تل د الله په قدرت باور ولري او له هغه نه ووېرېږي.