سورت طه — آیت 70

د مهمو کلمو معنا:

• فَأُلْقِيَ السَّحَرَةُ سُجَّدًا: ساحران ځانونه په مځکه وغورځول، سجدي ته ولاړل.
• آمَنَّا: مونږ ایمان راوړ.

د آیت تفسیر:

کله چې حضرت موسى علیه السلام خپله امسا وغورځوله، نو هغه لویه مار شوه او ټول هغه څه یې تېر کړل چې ساحرو جوړ کړي وو. کله چې ساحرو دا معجزه ولیده، نو په یقین سره پوه شول چې دا سحر نه دی، بلکې د الله تعالی رښتینی کار او معجزه ده. نو سمدستي یې ځانونه په مځکه وغورځول او سجده یې وکړه، او په دې سجده کې یې ایمان راوړ او ویل یې: مونږ ایمان راوړو په رب د هارون او موسى علیهما السلام باندې. دوی د موسى علیه السلام د ورور هارون یادونه هم وکړه، ځکه چې هغه هم د الله تعالی پیغمبر و او د دوی په وړاندې حاضر و.

دا سجده د الله تعالی شکر او د هدایت د نعمت له امله وه، ځکه چې الله تعالی دوی ته د رښتیني ایمان لار وښوده.

د آیت څخه ترلاسه شوي فایدې:

1. حق تل ښکاره کېږي: که څومره هم باطل قوي او ښکلی وي، الله تعالی به یې په پای کې له منځه یوسي او حق به یې ښکاره کړي.
2. د علم او پوهې ارزښت: ساحرو د خپل فن او پوهې له لارې وپېژندل چې دا سحر نه دی، بلکې معجزه ده. نو علم او پوهه د حق د پېژندلو لپاره ډېره ګټوره وسیله ده.
3. د حق منل: کله چې ساحرو حق وپېژانده، نو سمدستي یې ومنه او له خپل باطل کاره یې توبه وکړه. دا ښیي چې انسان باید کله چې حق ورته څرګند شي، نو له هر ډول تعصب او غروره تېر شي او یې ومني.
4. د ایمان قوت: ساحرو پوهېدل چې فرعون به دوی ته سزا ورکړي، خو بیا هم یې ایمان راوړ، ځکه چې د الله تعالی رضا د فرعون له غضبه ډېره مهمه وه.
5. توحید او ربوبیت: دوی وویل "رب د هارون او موسى"، نه یوازې د دوی رب، بلکې د ټولو مخلوقاتو رب. دا د توحید او د الله تعالی د ربوبیت اقرار دی.