Surja Ta Ha — Ajet 70

Kuptimet e fjalëve:

• فَأُلْقِيَ السَّحَرَةُ سُجَّدًا: U hodhën magjistarët duke u përulur në sexhde (falje) para Allahut.
• آمَنَّا: Besuam me zemër dhe u bindëm.
• بِرَبِّ هَارُونَ وَمُوسَى: Me Zotin e Harunit dhe Musait, që është Zoti i gjithë krijesave.

Tefsiri i Ajetit:

Kur Musai (paqja qoftë mbi të) hodhi shkopin e tij, ai u shndërrua në një gjarpër të madh që gëlltiti gjithçka që magjistarët kishin hedhur nga mashtrimet e tyre. Në atë moment, magjistarët e kuptuan qartë se ajo që bëri Musai nuk ishte magji, por mrekulli hyjnore nga Allahu, sepse magjia nuk mund të gëlltisë magjinë tjetër në atë mënyrë. Atëherë ata u hodhën përtok në sexhde, duke u përulur para Allahut, dhe thanë me zë të lartë: "Ne besuam në Zotin e Harunit dhe Musait", duke pranuar se Ai është Zoti i vetëm i vërtetë, Zoti i gjithë botëve. Ata e bënë këtë sexhde si shenjë falënderimi për udhëzimin që Allahu u dhuroi, dhe besimi i tyre ishte i sinqertë, jo për sy e faqe, sepse ata e panë të vërtetën me sytë e tyre.

Përfitimet nga Ajeti:

1. E vërteta e Allahut është e qartë dhe fitimtare, dhe asnjë mashtrim apo magji nuk mund të qëndrojë përballë saj.
2. Njeriu i sinqertë që kërkon të vërtetën, e pranon atë menjëherë sapo i zbulohet, edhe nëse kjo do t'i kushtojë atij pozitën apo pasurinë.
3. Përulja para Allahut dhe sexhdeja ndaj Tij është shenja më e lartë e besimit dhe falënderimit për udhëzimin.
4. Ky ajet tregon se edhe armiqtë më të mëdhenj të së vërtetës, kur e shohin atë me sytë e tyre, e pranojnë atë, gjë që na mëson se e vërteta ka fuqi të madhe mbi zemrat e pastra.