Ta-Ha surəsi — Ayə 70

Kəlmələrin mənaları:

• əl-ülqiya (فَأُلْقِيَ): Onların özlərini yerə atması, səcdəyə qapanması.
• əs-səhərə (السَّحَرَةُ): Sehrbazlar, sehr işi ilə məşğul olanlar.
• süccədən (سُجَّدًا): Səcdə edənlər, üzlərini yerə qoyanlar.
• amennna (آمَنَّا): İman gətirdik, inandıq.

Təfsir:

Möcüzə anı çatdı. Musa (əleyhissalam) əsasını yerə atdı və o, böyük bir ilan olub sehrbazların bütün sehr və hiylələrini, düzəltdikləri ipləri və əsaları bir anda uddu. Bu mənzərə qarşısında sehrbazlar heyrətə gəldilər və dərhal anladılar ki, bu, sehr deyil, bu, Allahın qüdrətidir və həqiqətin özüdür. Çünki onlar sehrin bütün sirlərini bilirdilər və bilirdilər ki, heç bir sehrbaz başqa bir sehrbazın sehrini bu şəkildə uda bilməz. Bu, yalnız Allahın işi ola bilər.

Buna görə də onlar dərhal özlərini yerə atıb Allaha səcdə etdilər və dedilər: "Biz Harunun və Musanın Rəbbinə iman gətirdik!" Onlar Fironun təhdidlərindən və vədlərindən qorxmadılar, çünki qəlbləri iman nuru ilə doldu. Onlar idrak etdilər ki, bu, haqq dinidir və bu peyğəmbərlər həqiqi peyğəmbərlərdir. Onların bu imanı o qədər səmimi və dərin idi ki, dünya və onun bütün nemətləri onların gözündə dəyərsiz oldu.

Bu hadisə bizə öyrədir ki, həqiqət hər zaman qalib gəlir və batil yox olmağa məhkumdur. İman gətirən qəlblər isə ən böyük nemətə - Allahın hidayətinə nail olur. Ey Allahın bəndələri! Həqiqəti gördüyünüz zaman tərəddüd etmədən ona tabe olun, çünki hidayət ən böyük sərvətdir və onu heç bir dünya malı ilə müqayisə etmək olmaz. Bu sehrbazların imanı o qədər gözəl bir nümunədir ki, onlar bir anda küfr zülmətindən iman nuruna çıxdılar və Allah onların bu səmimi imanını qəbul etdi.