Surat Taha — Ayat 83

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• أَعْجَلَكَ (a'jalaka): saka tembung "عَجِلَ" kang tegesé cepet-cepet. Dadi "a'jalaka" tegesé "sing marakaké kowé cepet-cepet" utawa "sing ndadèkaké kowé kesusu".
• عَن قَوْمِكَ ('an qaumika): saka kaummu, yaiku wong-wong Bani Israil kang kowé tinggal.
• يَا مُوسَىٰ (yā Mūsā): dhuh Musa, minangka panggilané Allah marang Nabi Musa.

1. Tafsiré ayat iki:

Ing ayat iki, Allah SWT ngandika marang Nabi Musa kanthi pitakon kang lembut lan penuh kawigaten: "Apa ta sing marakaké kowé kesusu ninggal kaummu, dhuh Musa?"

Critané, Nabi Musa iku lagi mlaku bebarengan karo pitung puluh wong pilihan saka Bani Israil. Wong-wong iki diajak munggah menyang Gunung Thur kanggo nyeksèni lan nampa Taurat saka Allah. Nalika wis cedhak karo papan panggonan kang dijanjèkaké, Nabi Musa rumangsa kepéngin banget lan kangen banget arep ketemu lan ngobrol karo Allah. Mula banjur mlaku luwih cepet, ninggalaké rombongané ing mburi.

Allah banjur takon: "Apa sing marakaké kowé cepet-cepet ninggal kaummu?" Pitakon iki dudu pitakon kanggo nyalahké, nanging kanggo nuduhaké rasa tresna lan kangen Nabi Musa marang Allah, uga kanggo ngandhani yèn ana bab kang kudu digatèkaké.

1. Faedah lan piwulang saka ayat iki:

• Katresnan marang Allah iku kudu ngungkuli katresnan marang liyané. Nabi Musa kesusu arep ketemu Allah amarga kangen banget. Iki mulangaké marang kita yèn tresna marang Allah lan kepingin cedhak karo Panjenengané iku bab kang mulya lan kudu diupayakaké.
• Allah iku Maha Welas lan Maha Ngerti. Pitakoné Allah ora kanggo nyalahké, nanging kanggo ngandhani. Iki nuduhaké yèn Allah iku ora mung ngerti tumindaké hamba-Né, nanging uga ngerti isi atiné.
• Kepemimpinan iku kudu ngrumat wong kang dipimpin. Sanajan Nabi Musa kesusu arep ketemu Allah, dhèwèké tetep kudu ngrumat kaumé. Iki mulangaké yèn tanggung jawab marang umat iku ora bisa ditinggal mung amarga kepingin ngibadah pribadi.
• Ibadah lan urusan donya kudu seimbang. Nabi Musa kepéngin banget ngibadah, nanging uga kudu ngrumat kaumé. Iki mulangaké yèn ing Islam, kita ora kena mung ngurus ibadah pribadi nganti nglirwakaké tanggung jawab marang kulawarga lan masyarakat.
• Allah iku tansah ngundang hamba-Né supaya cedhak. Kaya Nabi Musa kang diundang munggah gunung, kita uga diundang supaya cedhak marang Allah liwat sholat, dzikir, lan maca Al-Qur'an. Iki minangka kabegjan gedhé kanggo wong mukmin.
• Al-Qur'an iku crita nyata kang ngandhut piwulang. Crita Nabi Musa iki dudu dongèng, nanging crita nyata kang bisa dadi tuladha kanggo kita kabèh ing saben jaman.