Sura Ta Ha — Werset 92

Znaczenie słów:

• mā mana'aka – co cię powstrzymało / co ci przeszkodziło.
• idh ra'aytahum – kiedy zobaczyłeś ich.
• ḍallū – zbłądzili, odeszli od właściwej drogi.

Tafsir (wyjaśnienie):

Mojżesz (Musa), pokój z nim, zwrócił się do swojego brata Aarona (Haruna), pokój z nim, z naganą i zapytaniem: „Co cię powstrzymało, o Aaronie, kiedy zobaczyłeś, że lud odszedł od właściwej drogi i zaczął oddawać cześć cielcowi zamiast Allahowi – dlaczego nie postąpiłeś tak, jak ci nakazałem? Dlaczego nie oddzieliłeś się od nich i nie przyszedłeś do mnie, aby mnie poinformować o tym, co się stało? Czy nie posłuchałeś mojego polecenia, które ci dałem, abym był moim zastępcą wśród nich i pilnował porządku oraz dbał o ich sprawy?”

To pytanie było formą wyrzutu wobec Aarona za to, że nie zareagował bardziej stanowczo wobec bałwochwalstwa, jakie rozpowszechniło się wśród ludu Izraela podczas nieobecności Mojżesza na górze Synaj. Aaron jednak – jak wyjaśniają kolejne wersety – obawiał się rozłamu i podziału wśród ludu, dlatego wybrał łagodniejsze podejście, czekając na powrót brata.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Odpowiedzialność przywódców i opiekunów – werset uczy, że osoby odpowiedzialne za wspólnotę muszą czuwać nad jej stanem i reagować na błędy oraz odstępstwa, nawet jeśli wymaga to trudnych decyzji.
2. Ważność wzajemnego upominania się – Mojżesz nie przemilczał sprawy, lecz zapytał brata wprost o przyczynę jego postępowania. To pokazuje, że w islamie obowiązkiem jest troska o innych i wyjaśnianie spraw w duchu braterstwa.
3. Łagodność w stosunkach rodzinnych – mimo nagany, Mojżesz zwraca się do Aarona z szacunkiem, nazywając go po imieniu, co uczy, że nawet krytyka powinna być prowadzona w duchu miłości i poszanowania.
4. Cierpliwość i zaufanie do Allaha – sytuacja ta przypomina, że nawet wielcy prorocy spotykali się z trudnościami w swojej wspólnocie, ale zawsze szukali rozwiązania w dialogu i wzajemnym zrozumieniu, a ostatecznie zwracali się do Allaha z pokorą.
5. Ochrona czystości wiary – werset podkreśla, jak wielkim zagrożeniem jest odejście od monoteizmu (tawhid) i jak ważne jest, aby każdy muzułmanin strzegł swojej wiary oraz pomagał innym w jej zachowaniu.