Surah Taha — Aya 92

Ma’anonin Kalmomi:

• “Mā mana’aka”: Menene ya hana ka, ko menene ya tsayar da kai.
• “Idh ra’aytahum dallū”: Lokacin da ka ga sun ɓace daga hanya madaidaiciya, suna bauta wa ɗan maraƙi.

Tafsirin Ayar:

A cikin wannan ayar, Allah yana ba mu labarin abin da Musa (lafiya ta tabbata a gare shi) ya faɗa wa ɗan’uwansa Haruna a lokacin da ya dawo daga taron Ubangijinsa, ya tarar da mutanensa suna bauta wa ɗan maraƙi da Samiri ya yi musu. Musa ya ce wa Haruna: “Ya Haruna! Menene ya hana ka lokacin da ka ga mutanen sun ɓace daga addininsu, suna bauta wa wani abin bauta da ba Allah ba, don ka bi ni da sauri ka bar su, ka zo ka sanar da ni abin da suka aikata? Ko kuma ka saba wa umarnina da na ba ka na zama wakili a kan mutane bayan na tafi, ka gyara al’amuransu, ka kiyaye su daga ɓata?” Wannan tambaya ce ta tsawatawa da nuna rashin yarda, domin Haruna ya kasance annabi ne mai biyayya, amma ya ji tsoron rabuwa da mutane don kada su rabu gari gari, kamar yadda ya bayyana a wani wurin a cikin Alkur’ani.

Fa’idojin Ayat:

1. Nuna mahimmancin nassi da kuma kula da al’umma, domin Musa bai yi shiru ba a kan ɓatar da mutanensa, ya nemi bayani daga wakilinsa.
2. Ƙarfafa wa’azi da tsawatawa a kan kuskure, domin Musa ya tsawata wa Haruna don ya koya masa cewa dole ne a yi ƙoƙari a hana ɓata lokacin da aka ga alamar ta.
3. Nuna cewa shugabanci na addini yana buƙatar tsayawa kan umarnin Allah, kuma dole ne a ba da fifiko ga gyara al’umma a kan duk wani abu.
4. Ƙarfafa zuciyar muminai cewa duk wani ɓata da ke faruwa, dole ne a yi kokarin gyara shi da hikima da ƙarfi, kamar yadda annabawa suka yi.
5. Nuna cewa bin Allah da Manzonsa shine tushen tsira, kuma duk wanda ya kauce daga wannan hanya, to ya ɓace daga hanya madaidaiciya.