Surja El-Enbija — Ajet 112

Kuptimet e fjalëve:

• “Rabbi”: O Zoti im.
• “Uhkum bil-hakk”: Gjyko me të drejtë, vendos midis nesh dhe atyre me drejtësi.
• “Er-Rahman”: I Gjithëmëshirshmi, që mëshira e Tij përfshin çdo gjë.
• “El-Muste'an”: Ai nga i cili kërkohet ndihmë.
• “Ala ma tasifun”: Kundër asaj që ju përshkruani (gënjeshtra, shpifje dhe pretendime të rreme).

Tefsiri i ajetit:

Pejgamberi ﷺ, pasi u përball me mohimin dhe armiqësinë e popullit të tij, iu drejtua Zotit të tij me lutje, duke i thënë: “O Zoti im, gjyko midis meje dhe atyre me të vërtetën!” Kjo do të thotë: vendos drejtësinë Tënde dhe ndaje të vërtetën nga e pavërteta, duke i dhënë fund mosmarrëveshjes me ata që më mohojnë. Ai nuk kërkoi hakmarrje personale, por iu lut Zotit që të vendosë drejtësinë e Tij absolute.

Më pas, ai tha: “Zoti ynë është i Gjithëmëshirshmi, nga Ai kërkojmë ndihmë kundër asaj që ju përshkruani” – domethënë, kundër shpifjeve tuaja, akuzave të rreme, talljeve dhe kërcënimeve që i drejtoni të dërguarit të Tij. Ai e la çështjen në duart e Zotit, duke shprehur bindje të plotë se Allahu është i mjaftueshëm për ta mbrojtur atë dhe për t’i dhënë fund gënjeshtrës së tyre.

Ky ajet tregon durimin e Pejgamberit ﷺ dhe mbështetjen e tij të plotë te Allahu, duke mos u përgjigjur me të keqe, por duke ia lënë gjykimin Zotit të Gjithëmëshirshëm.

Përfitimet nga ajeti:

1. Durimi dhe mbështetja te Allahu: Kur hasim padrejtësi dhe armiqësi, duhet t’ia lëmë gjykimin Allahut, sepse Ai është Gjykatësi më i drejtë.
2. Fuqia e lutjes: Lutja është arma e besimtarit; Pejgamberi ﷺ na mëson se si t’i drejtohemi Allahut në momente të vështira.
3. Mëshira e Allahut: Edhe kur kërkojmë drejtësi, ne e kujtojmë se Zoti ynë është i Gjithëmëshirshëm – Ai ndërthur drejtësinë me mëshirën.
4. Liria nga hakmarrja personale: Besimtari nuk kërkon hak, por kërkon që e vërteta të triumfojë, duke e lënë çështjen te Allahu.
5. Siguria në ndihmën e Allahut: Kush i mbështetet Allahut, Ai i mjafton atij kundër çdo armiku dhe çdo shpifjeje.