انبیاء سۈرىسى — ئايەت 112

1. ئايەتتىكى ئاچقۇچلۇق سۆزلەرنىڭ مەنىسى:

• «احْكُم»: ھۆكۈم قىلغىن، ئادىللىق بىلەن ئايرىم قىلغىن، يەنى ھەق بىلەن ھۆكۈم قىلغىن.
• «بِالْحَقِّ»: ھەقلىق، ئادىللىق بىلەن، توغرا ھۆكۈم بىلەن.
• «الْمُسْتَعَانُ»: ياردەم سورايدىغان، مەدەت تىلەيدىغان زات.
• «تَصِفُونَ»: سىلەر سۈپەتلەپ سۆزلەيدىغان، يەنى سىلەر ئېيتقان يالغان سۆزلەر ۋە بۇزۇق ئېتىقادلار.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالام ئۆزىنىڭ قەۋمىنىڭ ئىنكارى ۋە ئەزىيەتلىرىگە دۇچ كەلگەندە، پەرۋەردىگارىغا يۈزلىنىپ دۇئا قىلدى: ئى رەببىم! بىز بىلەن بىزنى ئىنكار قىلغان قەۋمىمىز ئارىسىدا ھەق بىلەن ھۆكۈم قىلغىن، يەنى ئۇلارنىڭ زۇلۇمىغا قارشى بىزگە ھەقلىق ھۆكۈم بەرگىن ۋە ئادىللىق بىلەن ئايرىم قىلغىن. بىزنىڭ رەببىمىز مەرھەمەتلىك ئاللاھتۇر، ئۇلارنىڭ شېرىك كەلتۈرۈش، ئىنكار قىلىش ۋە يالغان سۆزلەرگە قارشى بىز ئۇنىڭدىن ياردەم سورايمىز. ئۇلار بىزگە قارشى غەلىبە قازىنىمىز دەپ ۋەدە قىلغان بولسىمۇ، بىز پەقەت ئاللاھقا تايىنىمىز ۋە ئۇنىڭدىن مەدەت تىلەيمىز.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، زۇلۇم ۋە ئىنكارغا دۇچ كەلگەندە، سەۋر قىلىپ ئاللاھقا يۈزلىنىش، ئۇنىڭدىن ھەق بىلەن ھۆكۈم قىلىشىنى ۋە ياردەم بېرىشىنى سوراش لازىم. ئاللاھ مەرھەمەتلىك ۋە ئادىل بولۇپ، ئۇ ھەر قانداق ئەھۋالدا بەندىلىرىنىڭ ياردەم سورىشىغا ئاۋاز قوشىدۇ. شۇڭا، ھەر قانداق قىيىنچىلىق ۋە سىناققا دۇچ كەلگەندە، ئاللاھقا تايىنىش ۋە ئۇنىڭدىن ياردەم سوراش بىزنىڭ ئەڭ كۈچلۈك مەدەتىمىزدۇر. بۇ ئايەت يەنە ئىسلامنىڭ ئادىللىق ۋە ھەقىقەت ئۈستىگە قۇرۇلغانلىقىنى، ھەمدە ئاللاھنىڭ ھەر قانداق زۇلۇم ۋە يالغانغا قارشى تۇرىدىغانلىقىنى ئەسكەرتىدۇ.