Аль-Анбия сүресі — Аят 112

1. Сөздердің мағынасы:

• رَبِّ — Раббым, Жаратушым, Тәрбиешім.
• احْكُم — үкім ет, әділ шешім қабылда, ақиқатпен билік қыл.
• بِالْحَقِّ — ақиқатпен, әділдікпен.
• الرَّحْمَٰنُ — Рахман, яғни шексіз мейірімді Алла.
• الْمُسْتَعَانُ — көмек сұралатын, жәрдеміне жүгінетін.
• تَصِفُونَ — сипаттайсыңдар, айтасыңдар, жатқызасыңдар.

1. Аяттың тәпсірі:

Алланың елшісі (оған Алланың игілігі мен сәлемі болсын) Раббысына бет бұрып: «Уа, Раббым! Менің және мені өтірікке шығарған қауымымның арасында ақиқатпен үкім ет, әділ шешім қабылда», — деп дұға етті. Яғни ол қарсыластарының қасарысып күпірлікте қалуына қарсы Алладан әділ үкім сұрады.

Содан кейін ол: «Біздің Раббымыз — Рахман, Ол — сендердің күпірлік, өтірікке шығару және Аллаға жала жабу сияқты айтып жүрген сөздеріңе қарсы көмек сұрайтын Жәрдемшіміз», — деді. Мұсылмандар өздеріне жасалған қысым мен жалаға қарсы тек Алланың жәрдеміне сүйенеді, өйткені Ол — шексіз мейірімді әрі көмекке шақырылғанда жауап беретін Жаратушы.

1. Аяттан алынатын пайдалар:

• Дұға — мүміннің қаруы: Пайғамбар (оған Алланың игілігі мен сәлемі болсын) қиындыққа тап болғанда Аллаға жалбарынып, әділ үкім сұрады. Бұл — бізге де үлгі: қиналғанда Аллаға бет бұру керек.
• Әділдікке сену: Алла әділ үкім етеді, ешкімге зұлымдық жасамайды. Бұл мүміннің жүрегіне тыныштық береді.
• Алланың Рахман есімі: Ол шексіз мейірімді, сондықтан Оған сүйенген адам ешқашан үмітсіз қалмайды.
• Жала мен өтірікке сабыр: Айтылған жалаларға қарсы ашуланбай, Алланың жәрдеміне сүйену — иманның кемелдігінің белгісі.
• Исламға шақыру: Бұл аят мұсылманды әділдікке, шыдамдылыққа және Аллаға тәуекел етуге баулиды, әрі қарсыластарға да әділдікпен қарауды үйретеді.