Surah Al-Anbiya — Aya 112

Ma'anar Kalmomin:

"Rabbi hukunta da gaskiya" - Ma'ana: Ya Ubangiji, ka yanke hukunci tsakanina da mutanena masu ƙaryatawa da adalci. "Rahman" - Mai jinƙai. "Mustaan" - Wanda ake neman taimako. "Ala ma tasifuna" - Akan abin da kuke faɗi na ƙarya da bata.

Tafsirin Ayar:

Annabi Muhammad (Sallallahu alaihi wa sallam) ya yi addu'a ga Ubangijinsa yana cewa: "Ya Ubangijina, ka yi hukunci tsakanina da mutanena da suka ƙaryata ni da gaskiya, ka raba mu da hukuncinka na adalci." Sa'an nan ya karkata ga Ubangijinsa Mai jinƙai, yana neman taimakonSa a kan abin da kafirai suke faɗa na ƙarya da batanci, da kuma abin da suke yi na shirka da ƙaryatawa, da kuma barazanarsu da suke yi masa na cewa za su rinjaye shi. Shi kuwa yana dogara ga Allah, yana neman taimakonSa a kan dukan abin da suke faɗa.

Fa'idodin Darasin:

1. Nuna halin annabi a kan wahala da cutarwa - yana komawa ga Allah da addu'a, ba ya ɗaukar fansa da kansa.
2. Ilimin cewa hukunci na gaskiya duka na Allah ne, kuma shi ne Mai yin hukunci tsakanin bayinsa a duniya da lahira.
3. Ƙarfafa wa Musulmi su dogara ga Allah a kan dukan al'amuransu, musamman a lokacin wahala da tsanani.
4. Nuna cewa Allah Mai jinƙai ne, kuma taimakonSa yana kusa ga waɗanda suke neman taimakonSa da gaskiya.
5. Gargadi ga masu ƙarya da bata cewa Allah zai yi musu hukunci da adalci, kuma babu wani abin da zai ɓace daga saninSa.