Suurah Al-Anbiyaa — Aayad 112

Macnada Erayada:

• احْكُم بِالْحَقِّ: Xukun ku kala bixi si cadaalad ah, ama u kala garsoor si xaq ah.
• الْمُسْتَعَانُ: Ka la weydiisto gargaarka, isaga oo qudhiisu yahay ka gargaara.

Tafsirka Aayadda:

Nabiga ﷺ wuxuu yidhi: "Rabbigayow, xukunka xaqa ah iga kala bixi aniga iyo dadkayga beeniyay, waxaadna kala garsoortaa si cadaalad ah oo qumman." Wuxuuna raaciyay inuu sheego: "Rabbigayagu waa Raxmaan (Naxariis badane), isaga ayaan ka gargaar weydiisanaynaa waxa aad sheegaysaan -gaaladu- oo ah shirk, been, iyo waxa aad noogu hanjabtaan oo ah adkaan iyo guul." Sidaa darteed, Nabigu wuxuu u dhiibay amarrada isaga iyo ummaddiisaba Ilaahay, isagoo ku kalsoon gargaarkiisa iyo naxariistiisa, isagoo ka baryaya inuu ku kala xukumo xaqa cadowgiisa.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo Aayadda:

1. Ducada iyo baryada Ilaahay waa hubka ugu weyn ee Nebigu uga hortagay cadowgiisa, taasoo ina baraysa in aanu ku tiirsanaanno Ilaahay marka ay culaysyadu nagu soo rmaan.
2. Ku kalsoonaanta Ilaahay iyo gargaarkiisa ayaa ah furaha guusha, maadaama Nabigu uu dhiibay arrinkiisa Ilaahay isagoo ka gargaar weydiisanaya.
3. Cadaaladda Ilaahay waa mid qumman oo dhamaystiran, isaguna wuu kala xukumi doonaa xaqa dadka isku khilaafa, sidaa darteed waa inaanan ka quusanin dulmiga cadowga.
4. Magaca Ilaahay "Raxmaan" wuxuu ina xusuusinayaa in naxariista Ilaahay ay weyn tahay, isagoo xitaa marka uu ciqaabayo uu yahay naxariiste, wuxuuna ku sugnaaday gargaarka mu'miniinta.
5. Samirka iyo adkaysiga ee Nabigu muujiyay marka uu la kulmayo beeninta iyo hanjabaadka, waa inay noqotaa tusaale ina baraya in aanu ku samirno jidka Ilaahay oo aanan uga jawaabin xumaan xumaan.