Surat Al-Anbiya — Ayat 112

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• اِحْكُمْ (ihkum): iki asalé saka tembung "حَكَمَ" kang tegesé mènèhi putusan utawa misahaké antara kang bener lan kang salah kanthi adil.
• بِالْحَقِّ (bil-haqqi): kanthi bener lan adil, yaiku putusan kang trep karo kanyatan.
• الْمُسْتَعَانُ (al-musta'ānu): kang dijaluki pitulungan, yaiku Allah kang tansah dadi panggonan nyuwun tulung.
• تَصِفُونَ (tashifūna): apa kang padha mbok omongake utawa mbok gambaraké, yaiku omongan kang ora bener saka wong-wong kafir.

2) Katrangané ayat:

Ing ayat iki, Kanjeng Nabi Muhammad ﷺ ndonga marang Allah, "Dhuh Pangeran kawula, mugi Paduka paringi putusan kanthi bener lan adil." Panjenengané nyuwun supaya Allah misahaké antara panjenengané lan kaumé kang padha mbangkang marang kanyatan, yaiku wong-wong kang tetep kafir lan nganggep al-Qur'an iku goroh.

Sabanjuré Kanjeng Nabi ﷺ ngandhakaké yèn Pangerané, yaiku Allah kang Maha Welas (الرَّحْمَنُ), iku dadi panggonan nyuwun pitulungan marang sakabèhing omongan lan tuduhané wong-wong kafir mau. Wong-wong kafir padha ngomongaké bab syirik, goroh, lan fitnah marang Allah lan Rasulé. Padha uga ngancam arep ngalahaké lan ngalahaké Kanjeng Nabi ﷺ lan para sahabaté. Mulané Kanjeng Nabi ﷺ pasrah lan nyuwun pitulungan marang Allah kang Maha Kuwasa supaya paring kamenangan lan putusan kang adil.

Dadi, ayat iki isiné donga saka Kanjeng Nabi ﷺ marang Allah supaya paring putusan kang adil antara panjenengané lan kaumé kang kafir, sarta ngakoni yèn mung Allah kang dadi panggonan nyuwun pitulungan marang sakabèhing omongan lan tumindaké wong-wong kafir mau.

3) Piwulang lan paédah kang bisa dijupuk:

• Aja wedi nyuwun putusan lan pitulungan marang Allah nalika ngadhepi wong-wong kang ora seneng marang kanyatan lan agama Islam.
• Allah iku Maha Welas lan Maha Ngrungokaké panyuwuné para kawulané kang padha pasrah marang Panjenengané.
• Wong-wong kang padha ngomong goroh lan fitnah marang Islam bakal éntuk putusan kang adil saka Allah ing tembé.
• Dadi wong Islam kudu tansah sabar lan tawakal marang Allah nalika diadhepi wong-wong kang mbangkang marang kanyatan.
• Ayat iki mulangaké yèn donga iku senjata kanggo wong mukmin nalika rumangsa ringkih lan diadhepi mungsuh kang sithik-sithik ngganggu.
• Kanthi maca lan ngresapi ayat iki, kita dadi luwih tresna marang al-Qur'an amarga ngandhut piwulang kang gedhé bab kesabaran lan tawakal marang Allah.