Ənbiya surəsi — Ayə 12

Kəlmələrin mənaları:

• أَحَسُّوا – hiss etdilər, duydular, gördülər.
• بَأْسَنَا – bizim şiddətli əzabımız, cəzamız.
• يَرْكُضُونَ – sürətlə qaçırlar, tələsik qaçışırlar.

Təfsir:

Bu ayə, özündən əvvəlki ayələrdə xatırlanan məhv edilmiş ümmətlərin vəziyyətini təsvir edir. O zalım və günahkar camaat Allahın əzabının gəldiyini hiss edib gördükdə, artıq iş işdən keçmişdi. Onlar öz yurdlarından, məskənlərindən canlarını qurtarmaq üçün dəli kimi sürətlə qaçmağa başladılar. Lakin bu qaçış onları Allahın əzabından xilas edə bilməzdi, çünki Allahın hökmü artıq yerinə yetməkdə idi.

Bu səhnə insana ibrət dərsi verir: günah və inadkarlıq insanı elə bir hala gətirir ki, əzab gəldiyi zaman peşmançılıq və qaçış heç bir fayda vermir. Ayə bizə xəbərdarlıq edir ki, Allahın əmri gəlməzdən əvvəl tövbə edək, Ona üz tutaq və əməllərimizi islah edək. Çünki əzab gəldikdən sonra edilən tövbə və qaçış heç bir nəticə verməz.

Bu hekayətlər bizim üçün bir öyüd-nəsihətdir ki, Allahın rəhmətindən ümidimizi kəsməyək, lakin Onun əzabından da qafil olmayaq. İnsan nə qədər günahkar olsa da, Allahın qapısı tövbə edənlər üçün açıqdır. Lakin əzab gəldikdən sonra peşmançılıq fayda verməz. Gəlin bu ayədən ibrət götürək və həyatımızı Allahın razılığına uyğun qurmağa çalışaq.