سوره انبیا — آیه 12

معانی کلمات:

• أَحَسُّوا: احساس کردند، دریافتند و متوجه شدند.
• بَأْسَنَا: عذاب و قهر شدید ما.
• یَرْکُضُونَ: به سرعت فرار می‌کنند و می‌گریزند.

تفسیر آیه:

هنگامی که این ظالمان و گناهکاران، عذاب شدید و قهر الهی را احساس کردند و نشانه‌های هلاکت را از نزدیک دیدند، ناگهان از آن قریه و دیار خود به سرعت فرار کردند تا شاید از عذاب بگریزند. اما این فرار نه تنها آنان را نجات نداد، بلکه عذاب الهی آنان را در همان حال فرار فرا گرفت و هلاک شدند. این صحنه نشان می‌دهد که وقتی عذاب خداوند فرا می‌رسد، هیچ گریزگاهی برای گناهکاران وجود ندارد و فرار آنان بی‌فایده است.

فواید و پیام‌های آیه:

1. هشدار به غافلان: این آیه به ما می‌آموزد که عذاب الهی ممکن است ناگهانی فرا رسد و هیچ‌کس از آن در امان نیست مگر کسانی که به خدا پناه برند و از گناه توبه کنند.
2. بی‌فایده بودن فرار از خدا: انسان هرگز نمی‌تواند از قلمرو قدرت الهی بگریزد؛ پس بهتر است به جای فرار از خدا، به سوی او بازگردیم و از رحمت بی‌پایانش بهره‌مند شویم.
3. اهمیت توبه قبل از نزول عذاب: این آیه ما را ترغیب می‌کند که پیش از فرا رسیدن عذاب، به درگاه خداوند توبه کنیم و از گناهان دوری جوییم، زیرا توبه پس از نزول عذاب سودی ندارد.
4. درس عبرت از اقوام پیشین: سرنوشت این اقوام هلاک‌شده، عبرتی برای ماست تا با مطالعه تاریخ آنان، از تکرار اشتباهاتشان پرهیز کنیم و راه حق و رستگاری را پیش بگیریم.