Sura Al-Anbija — Werset 37

Znaczenie słów:

• خُلِقَ الْإِنسَانُ مِنْ عَجَلٍ – człowiek został stworzony z pośpiechem, to znaczy: jego natura jest oparta na skłonności do przyspieszania rzeczy i niecierpliwości.
• آيَاتِي – Moje znaki, kary i dowody (które obiecuję zesłać).
• فَلَا تَسْتَعْجِلُونِ – nie żądajcie ode Mnie przyspieszenia tego, co ma nadejść w wyznaczonym czasie.

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

Bóg – Wysławiony i Najwyższy – informuje nas, że człowiek został stworzony z natury skłonnej do pośpiechu i niecierpliwości. Jest to cecha wrodzona ludzkiej duszy: człowiek pragnie szybko osiągnąć to, czego chce, i często domaga się natychmiastowych rezultatów, zanim nadejdzie właściwy czas. Werset ten został objawiony jako odpowiedź na postawę niewiernych z plemienia Kurajsz, którzy – szydząc i wyzywająco – prosili o przyspieszenie kary Bożej i domagali się znaków, mówiąc: „Kiedy nadejdzie to, czym nam grozisz?”.

Bóg odpowiada im, że pokaże im Swoje znaki i kary, ale nie wtedy, gdy oni tego żądają, lecz wtedy, gdy On sam zadecyduje. Dlatego mówi im: „Nie przyspieszajcie!” – to znaczy: nie wzywajcie kary przed jej wyznaczonym czasem, ponieważ wszystko ma u Boga swoją określoną chwilę. I rzeczywiście, Bóg pokazał im Swoje znaki – między innymi podczas bitwy pod Badr, kiedy to niewierni ponieśli klęskę i zobaczyli spełnienie Bożej obietnicy.

Werset ten jest również przestrogą dla wszystkich ludzi, aby nie ulegali swojej wrodzonej skłonności do pośpiechu w sprawach, których termin zna jedynie Bóg, oraz aby zaufali Bożej mądrości w ustalaniu czasów i zdarzeń.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Poznanie natury człowieka: świadomość, że pośpiech jest wpisany w ludzką naturę, pomaga nam kontrolować tę skłonność i nie ulegać jej w sprawach religii i życia.
2. Zaufanie do Bożego planu: werset uczy nas, że wszystko ma u Boga wyznaczony czas, a Jego mądrość jest doskonała – nie ma potrzeby przyspieszania rzeczy ani niecierpliwości.
3. Ostrzeżenie przed wyzywaniem Boga: człowiek nie powinien żądać od Boga znaków ani kar w sposób lekceważący, lecz powinien okazywać pokorę i cierpliwość.
4. Prawdziwość Bożej obietnicy: to, co Bóg obiecuje, z pewnością nastąpi – nawet jeśli się opóźnia – a wiara w to umacnia serce wierzącego i chroni go przed zwątpieniem.
5. Nauka cierpliwości: islam zachęca do cierpliwości i wytrwałości, a ten werset przypomina, że pośpiech prowadzi do żalu, podczas gdy cierpliwość prowadzi do dobra w tym życiu i w życiu ostatecznym.