Suurah Al-Anbiyaa — Aayad 5

Macnaha Erayada:

• أَضْغَاثُ أَحْلَامٍ: Riyooyin isku qasan oo aan macne lahayn.
• افْتَرَاهُ: Been abuurtay isagaa ka yimid, kama aha xaq.
• شَاعِرٌ: Gabyaa, waxa uu keenayna waa shicir, ma aha waxyi.
• آيَةٍ: Mucjiso cad oo la dareemi karo.

Tafsiirka:

Ka dib markii ay gaaladii diideen in Qur'aanku yahay waxyiga Eebe, waxay ku kala qaybsameen hadallo kala duwan oo ku saabsan. Waxay tijaar ka dhigeen, marka qaarkood yidhaahdeen: "Kani waa riyooyin isku qasan oo uu ku arkay hurdadiisa, waxba kama jiraan." Marka qaar kalena waxay yidhaahdeen: "Maya, waa been uu abuurtay isagaa ka yimid, kama aha xaq." Marka qaar kalena waxay yidhaahdeen: "Waa gabyaa, waxa uu keenayna waa shicir, ma aha waxyi." Kadibna waxay ku andacoodeen: "Haddii uu run sheeganayo, ha noo keeno mucjiso la dareemi karo, sida loo diray rasuuladii hore ee la soo diray, sida awrka Nabi Saalax, usha Nabi Muuse, iyo waxa la siiyay Nabi Ciise."

Waa hadal isku qasan oo ka turjumaya jahliga iyo madax-adayggooda, maxaa yeelay waxay ka cararayeen xaqiiqda Qur'aanka oo ah mucjisada weyn, waxayna dalbanayeen mucjisooyin dareen lagu arkayo, iyagoo doonaya inay ku qasbaan Rasuulka inuu keeno wax aan ahayn sharciga Eebe.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo:

1. Qur'aanku waa mucjisada ugu weyn ee Eebe siiyay Nabi Muxammad ﷺ, waxayna ku filan tahay dadka caqliga leh, maxaa yeelay waxay uga baxday awoodda dadka iyo jinnigaba inay keenaan la midkeeda.
2. Dalbashada mucjisooyin dareen lagu arkayo iyadoo la diidayo mucjisada caqliga lagu garto waa calaamad madax-adayg iyo caqlaal la'aan, sidaa darteed waa in dadku ku fiirsadaan waxa ay maqlayaan oo ay ku tashadaan caqligooda.
3. Rasuulku wuxuu u baahan yahay inuu ku samro dulqaad marka la diido ama la caayo, isagoo ku kalsoon in Eebe uu gargaari doono.
4. Dulmi iyo been abuurashadu waxay keenaan khasaaro, laakiin runta iyo xaqu waxay ugu dambayn guuleysan doonaan, sida ay tahay caadada Eebe ee ku socotay ummadihii hore.